از مردم، ايمان كسى بهتر است كه اخلاقش بهتر و با خانواده‌اش مهربان‌تر است و من از همه شما با خانواده مهربان‌ترم.
و درباره حضرت زهرا (س) فرمود:
فاطمه پاره تن من است. هر كس او را دوست بدارد، مرا دوست دارد و هر كس با او دشمنى كند، با من دشمنى كرده است. «١» روايت كرده‌اند كه امام حسن و امام حسين (ع) در خردسالى بيمار شدند.
حضرت على و زهرا (س) نذر كردند كه اگر خدا فرزندانشان را شفا بخشد، سه روز روزه بگيرند. خداوند حاجت آنان را روا كرد و آنان نيز بيدرنگ به نذر خود وفا كردند. «٢» همين طور زهراى مرضيه علاقه فراوانى به پدر ارجمندش داشت و چون پروانه گرد شمع وجودش مى‌چرخيد. گاه در جنگ با مشركان به پدر كمك مى‌كرد. در جنگ احد شايع شد كه رسول خدا (ص) را كشته‌اند. حضرت فاطمه (ع) با گروهى از زنان شتابان به ميدان جنگ شتافت تا از سلامتى پيامبر مطمئن شد و نيز گاه مى‌شد كه آذوقه اندك را به پدر اختصاص مى‌داد و او را برخود و فرزندانش مقدم مى‌داشت. «٣» روز عاشورا امام حسين (ع) فرزند خردسالش- على اصغر- را در آغوش گرفت؛ ولى يكى از سربازان يزيد تيرى انداخت و او را بر دست پدر شهيد كرد.
سالار شهيدان از اين ماجرا بسيار غمگين شد و از شدت ناراحتى‌