جانشينان معصوم او نيز چنين بودند. امام راحل (ره) امامان (ع) را «كتاب تكوينى» خدا مى‌دانست كه همگى از سوى خدا فرود آمده‌اند و هيچ كس مانند آنان همراه و دانا و حامل «كتاب تدوينى» يعنى قرآن نيست. «١» و بايد گفت، هيچ كس چون اهل بيت داناى به قرآن و اسرار و رموز و احكام و فقه آن نيست تا مانند آنان بتوانند به آن عمل كند و اگر دانش آن را نيز بياموزد، طاقت عمل به آن را ندارد.
عبدخير مى‌گويد: از امام على (ع) درباره اين آيه پرسش كردم:
يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ. (آل عمران: ١٠٢)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! حق تقواى الهى را به جاى آوريد.
امام در شرح آن فرمود:
به خدا سوگند هيچ كس جز خاندان رسول خدا (ص) به اين آيه عمل نكرد.
ما خدا را ياد مى‌كنيم و فراموش نمى‌كنيم. ما شكر خدا را به جاى مى‌آوريم و هرگز كفران نعمت نمى‌كنيم. ما او را اطاعت مى‌كنيم و معصيت نمى‌نماييم.
وقتى اين آيه نازل شد، اصحاب پيامبر گفتند: ما طاقت آن را نداريم. از اين رو خداوند فرمود: فَاتَّقُواْ اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ (تغابن: ١٦) پس هر چه مى‌توانيد تقوا پيشه كنيد. «٢»