سيره اخلاقى معصومين - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٠٨
خارج نخواهد شد؛ همان طور كه اميرمؤمنان (ع) فرموده است:
ما شَكَكتُ فى الحَقِّ مُذْاريتُهُ. «١» از وقتى كه حق را دريافتم، لحظهاى در آن شك نكردهام.
و به دليل همين نظم فكرى و استقامت بر نظام فكرى صحيح و حق است كه رسول خدا امام على (ع) و جانشينان معصومش را محور حق معرفى مىكند و مىفرمايد:
عَلِىٌّ مَعَ الحَقِّ وَ الحَقُّ مَعَ عَلِىٍ يَدُورُ حَيثُما دَارَ. «٢» على (ع) با حق است و حق با على است و بر محور او مىچرخد.
ب- نظم سلوكى اگر به تاريخ زندگى معصومين (ع) نظرى بيفكنيم، درخواهيم يافت كه سراسر زندگى آن بزرگان در همه زمينهها از نظم خاصى برخوردار بوده است. در روايتى آمده است كه روزى امام حسين (ع) از پدرش اميرمؤمنان (ع) نحوه زندگى پيامبر (ص) راپرسيد. امامدرپاسخفرمود:
چون آن حضرت به خانه مىآمد، وقت خويش را به سه بخش تقسيم مىكرد:
بخشى را براى عبادت و بخشى را براى خانواده و بخشى را براى خود. سپس سهم خود را ميان خويشتن و مردم تقسيم مىكرد و عام و خاص را مىپذيرفت و چيزى از مردم دريغ نمىكرد. «٣»