يكى درد و يكى درمان پسندد يكى وصل و يكى هجران پسندد من از درمان و درد و وصل وهجران پسندم آنچه را جانان پسندد خشنودى دو جانبه‌ وقتى بنده‌اى تمام خواسته‌هاى مولاى خويش را به جاى آورد و از چيزهاى ناخوشايند او بپرهيزد و همواره در پى به دست آوردن رضاى او باشد، به هدف خويش نايل مى‌آيد و «رضايت بنده از خواست خدا»، «رضايت خدا از بنده» را سبب مى‌شود و اين اصلى است كه قرآن، بارها بر آن تأكيد كرده است، مانند:
رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ، أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ (مجادله: ٢٢)
خدا از آنان و آنان از خدا خشنودند، ايشان «حزب اللّه» اند.
پيامبر و امامان (ع)، مصداق واقعى «حزب اللّه» هستند.
همچنين ايشان بدون ترديد «خير البريّه» و بهترين انسانها هستند و خداوند درباره آنان چنين مى‌فرمايد:
إِنَّ الَّذينَ امَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ اوُلئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ جَزاءُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها أَبَداً رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ لِمَنْ خَشِىَ رَبَّهُ. (بيّنه: ٧- ٨)
نزد پروردگارشان بهشتهاى جاويدى است كه در آن نهرها جارى است، تا ابد در آنجايند، خدا از آنها خشنود و آنان از خدا خشنودند و اين خاص كسى است كه از پروردگارش بترسد.