سيره اخلاقى معصومين
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص

سيره اخلاقى معصومين - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٩١

اى پيامبر! چرا فرمان ندادى تا ما اين كار را انجام دهيم؟
در پاسخ فرمود:
«هرگز از ديگران در كارهاى خود كمك نخواهيد و به ديگران اتّكا نكنيد.
هر چند براى يك قطعه چوب مسواك باشد.
سيره اخلاقى معصومين ٩٧ ١٠. كار و تلاش ص : ٩٧ » «١» امير مؤمنان (ع) فرمود:
حضرت فاطمه (س) آن قدر براى منزل آب تهيه كرد و آسياب را گرداند كه دستهايش ورم كرد و بر بدنش اثر گذاشت. همواره بر اثر جارو كردن و غذا پختن، گرد و غبار و دود بر لباسش نشسته بود. اين كارها او را دچار ضعف شديد كرد. من به او پيشنهاد دادم كه نزد رسول خدا (ص) رود و از ايشان خدمتكار درخواست كند. وقتى چنين پيشنهادى با رسول‌اكرم (ص) در ميان نهاده شد، ايشان فرمودند: هنگام خوابيدن، ٣٣ مرتبه سبحان‌اللّه، ٣٣ مرتبه الحمدللّه و ٣٤ مرتبه الله اكبر بگوييد، چنين كارى بهتر از استخدام خدمتكار است.
زهراى مرضيّه (س) با شنيدن پيشنهاد پيامبر (ص) سه بار فرمود: من از خدا و پيامبر خشنود شدم. «٢» يعقوب سرّاج گويد:
همراه حضرت صادق (ع) به خانه يكى از اقوامش مى‌رفتيم تا به ايشان تسليت بگوييم. در ميان راه، بند كفش امام پاره شد، بگونه‌اى كه نمى‌شد با آن راه رفت. آن حضرت كفش را به دست گرفت و با پاى برهنه به راه ادامه‌