فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا وَ حاقَ بآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ‌ خداوند، حزبيل را از حيله‌هاى زشت آنان نجات داد و عذاب سختى دودمانِ فرعون را فرا گرفت.
امام صادق (ع) در بيان اين آيه فرمود:
«فرعونيان، حزبيل را دستگير و سپس به قتل رساندند. آيا مى‌دانيد خدا او را از چه چيزى محافظت كرد؟ از اينكه در دينش خللى وارد آورند، او را حفظ كرد.» «١» سخن زيباى پيشواى ششم، الهام بخش اين نكته است كه مؤمنان واقعى با اتكاى به خداوند متعال در راه پيشبرد آرمانهاى دينى خود دست به جهاد و مبارزه مى‌زنند و در اين راستا از هيچ كوششى فرو گذار نمى‌كنند. به عبارت ديگر: آنان وظيفه الهى خويش را عملى مى‌سازند، خواه به پيروزى ظاهرى دست يابند، خواه دچار شكست ظاهرى گردند، به هر حال، در نهايت، جهاد متوكّلانه آنان به ثمر خواهد نشست و خط خونين جهاد و شهادت، پيروزى نهايى را از آن خود خواهد ساخت.
ج- تحكيم روحيه توكل‌ پيشوايان معصوم علاوه بر سيره، در سخن خويش نيز پديده زيباى توكل را ترويج و آن را در دل و انديشه پيروان خود تحكيم مى‌كردند و به آنان مى‌آموختند كه همواره امور زندگى را با اتكاى به خدا به پيش ببرند.
محمد بن مسلم گفته است: امام باقر (ع) به من فرمود: