٦. توكّل‌ «توكّل بر خدا» به عنوان يك اصل در سيره اخلاقى معصومين (ع) وجود داشت به گونه‌اى كه روحيه اعتماد بر خدا با جانشينان عجين گشته بود و هيچ حركتى را بدون توكل بر خدا انجام نمى‌دادند و هيچ شبى را بدون اتّكاى به او به صبح نمى‌رساندند و جملگى همانند رسول خدا (ص) از خدا مى‌خواستند كه حتى لحظه‌اى آنان را به خودشان وانگذارد؛ اللَّهُمَّ وَ لا تَكِلْنى الى‌ نَفْسى طَرْفَةَ عَيْنٍ ابَداً «١» پيش از پرداختن به بيان نمونه‌هاى توكل در سيره آن بزرگواران، تبيين حقيقت و منشأ توكل ضرورى است:
حقيقت توكّل‌ انسان براى دستيابى به اهداف زندگى به اسباب مادّى و روحى نياز دارد و هر چه هدف بزرگتر باشد، اين نياز افزونتر خواهد بود. از سوى ديگر