اكراه آنان براى خدا است همان گونه كه خداوند، اخلاق رسول اكرم (ص) را در قرآن مجيد به عظمت ستوده است. «١» بسيار روشن است اخلاقى را كه خداوند، بزرگ بداند هرگز ناخالصى ندارد و به شوائب غير الهى آلوده نيست و هرچه هست خدايى و براى خدا است. امير مؤمنان (ع) در اين باره مى‌فرمايد:
وَ اخلِصْ لِلّهِ عَمَلَكَ وَ عِلمَكَ وَ حُبَّكَ وَ بُغْضَكَ وَ اخْذَكَ وَ تَرْكَكَ وَ كَلامَكَ وَ صَمْتَكَ «٢» عمل و دانش و دوستى و دشمنى و گرفتن و رها كردن و سخن و سكوت خويش را براى خدا خالص گردان.
آنان از يك سوى از اخلاق بد همچون، تكبر، حسد، عجب، طمع، حرص، ترس و نفاق، منزه بودند و از سوى ديگر از همه كمالات اخلاقى همچون شجاعت، سخاوت، عدالت، رحمت، تسليم، رضا، شرح صدر، صداقت، امانت و حسن خلق در حدّ اعلا برخوردار بودند؛ چنان كه امام صادق (ع)، مشى اخلاقى و رفتارى خاندان وحى را در برابر دشمنان اسلام چنين بيان مى‌كند:
انَّا وَ آلُ ابى‌ سُفْيانَ اهْلُ بَيْتَيْنِ تَعَادَيْنا فِى اللَّهِ، قُلْنا صَدَقَ اللَّهُ وَ قالُوا كَذِبَ اللَّهُ. «٣» دشمنى ما و دودمان ابوسفيان درباره خدا است. ما مى‌گوييم: خدا راست مى‌گويد؛ آنان مى‌گويند دروغ مى‌گويد!