وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعاً وَ لا تَفَرَّقُوا ... «١» و همگى به ريسمان خدا (قرآن، پيامبر و اهل بيت) چنگ زنيد و پراكنده نشويد.
پايه‌هاى اين اعتصام و محورهاى وحدت در بين همه مسلمانان وجود دارد، چه اينكه همه مسلمانان «اللَّه» را پرستش مى‌كنند و حضرت «محمد» (ص) پيامبر، قرآن، كتاب و كعبه، قبله آنان است. گرچه با حفظ اين چهارپايه مى‌توانند به وحدت رسيده و اختلافهاى ديگر را منشأ تفرقه نسازند، ولى عده‌اى آگاهانه يا ناآگاهانه بعضى مسائل ديگر را به رخ كشيده، و سعى در تفرقه بين مذاهب مختلف اسلامى داشته و دارند.
* دو تذكّر مهمّ‌ ١- دعوت به وحدت به معناى دست كشيدن از اعتقادات هر مذهب و تبديل همه آنها به يك عقيده نيست. گرچه ما معتقديم كه مذهب تشيّع بر حق و برتر از ساير مذاهب و همان اسلام ناب محمدى (ص) است و در اين راه ذرّه‌اى كوتاه نخواهيم آمد، ولى با اين وصف و با حفظ همه اعتقادات مشترك و اختصاصى، وحدت تمام مذاهب اسلامى و مسلمانان سراسر جهان را بخصوص در برابر كفر جهانى توصيه كرده و خود پيشقراول آن خواهيم بود، تا در نتيجه وحدت جهان اسلام، بتوانيم با شرك و كفر جهانى مقابله كنيم.
٢- دعوت به وحدت، مانع از ابراز عقايد خاص مذهبى نمى‌گردد، چنان‌