همچنين نقل است كه حضرت على (ع)، نخلستانى داشت كه درختان آن را رسول‌خدا (ص) غرس كرده بود. امام، روزى نخلستان را فروخت.
چهارهزار درهم را به يك عرب بيابانى بخشيد و بقيه را ميان مستمندان مدينه تقسيم كرد و حتى درهمى براى خود نگه نداشت. «١» امام صادق (ع) مى‌فرمايد:
پيامبر خدا (ص) پس از پيروزى در يكى از جنگها غنايم آن را ميان رزمندگان تقسيم كرد. در اين ميان قطعه زمينى نيز به اميرالمؤمنين (ع) رسيد.
آن حضرت چشمه‌اى در آن جارى ساخت و آن را ينبع ناميد. سپس آن را وقف زائران خانه خدا و محرومان و در راه ماندگان كرد و در وقف نامه چنين نوشت: «اين مزرعه [وقف است‌] نه فروخته مى‌شود و نه به ارث كسى در مى‌آيد.» «٢» در احوال حضرت امام حسن مجتبى (ع) نيز نوشته‌اند كه سه بار همه اموال خويش را با مستمندان تقسيم كرد، نيمى براى خود برداشت نيمى را بدانان بخشيد. «٣» زهرى مى‌گويد: در شبى سرد و بارانى حضرت امام زين العابدين (ع) را ديدم كه كيسه‌اى پر از آرد بر دوش دارد. گفتم: «اى پسر پيامبر! اين كيسه را كجا مى‌برى؟» فرمود: «سفرى در پيش دارم و مشغول تهيه توشه آن هستم» گفتم: «اجازه دهيد بنده يا خدمتكارم آن را برايتان بياوريم.» فرمود: «خوش دارم با دست خودم زاد و توشه‌ام را مهيا كنم. شما هم‌