سيره اخلاقى معصومين - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٨١

٩. حمايت از محرومان‌ همه مردم در برخوردارى از نعمت‌ها و مواهب الهى يكسان نيستند و معمولًا كسانى يافت مى‌شوند كه حتى از ضروريات زندگى نيز محرومند.
كمبود يا نبود خوراك، پوشاك، مسكن، هزينه درمان در بعد مادى و محروميت از پدر و مادر، همسر و غمخوار در بعد عاطفى، همين طور فقر فرهنگى همواره بخشى از جامعه انسانى را رنج مى‌دهد.
بزرگان معصوم عليهم السلام، «محروميت زدايى» را از اصول نخستين مسلمانى مى‌دانندتا جايى كه رهبر بزرگ اسلام حضرت محمد (ص) مى‌فرمايد:
مَن سَمِعَ رَجُلًا يُنادى‌ يا لَلَمُسْلِمينَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ. «١» هر كس بشنود كسى مسلمانان را به يارى مى‌طلبد و به كمكش نشتابد، مسلمان نيست.