٢- نامسلمانان: در حقوق بين الملل اسلامى، غير مسلمان نيز از عطوفت، همكارى و احترام متقابل برخوردار است؛ چنان كه در منشور حكومتى حضرت على (ع) آمده است:
قلبت را سرشار از رحمت و محبت به مردم و لطف به ايشان كن؛ نه اين كه چون درنده‌اى، خوردن آنان را غنيمت دانى؛ چرا كه آنان دو گروهند: يا برادر دينى تو هستند يا همنوع و شبيه تو در آفرينش. «١» رسول گرامى اسلام پيش از بعثت در خانه عبداللَّه پسر جدعان با برخى جوانمردان قريش هم پيمان شد كه هر كس را ستمى بر او مى‌رود يارى كنند و داد او را از ستمگر بستانند. اين پيمان در تاريخ به «حلف الفضول» (: پيمان جوانمردان) شهرت يافت. رسول خدا (ص) پس از بعثت درباره اين پيمان فرمود: «حاضر نيستم بودن در آن پيمان را با شترهاى سرخ موى گران بها عوض كنم و اگر در اين زمان نيز چنين پيمانى بسته شود، در آن شركت مى‌كنم.» «٢» همچنين در تاريخ آمده است كه اهل مكه پيش از اسلام خانه كعبه را تجديد بنا كردند. وقتى خواستند حجرالاسود را در جاى خويش بگذارند، به اختلاف افتادند و حتى دست به شمشير بردند. سرانجام، به طرح پيشنهادى رسول خدا (ص) رضا دادند كه حجر الاسود را در پارچه‌اى نهاد و به هر يك از قبايل فرمان داد تا گوشه‌اى از آن را بگيرند و بالا بياورند و آن گاه خود حجر الاسود را برداشت و بر جايش گذاشت و بدين سان، نزاع و خشونت از ميان رفت. «٣»