سيره اخلاقى معصومين - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٦٥
از حقوق واجب خدا بر بندگانش، نصيحت و خيرخواهى است در حدّ توان و هميارى براى پايدارى حق.
بزرگان معصوم عليهم السلام نه تنها ديگران را بر اقامه حق يارى مىكنند؛ بلكه خود محور حق و عدالت اند و مردم، حق و عدالت را از زبان و كردار آنان مىآموزند، و اينك نمونهها:
الف- تعاون با خانواده كانون گرم خانواده همواره به صفا و همكارى و همدلى اعضاى آن نياز دارد و رهبران معصوم (ع) در اين فضيلت اخلاقى نيز سرآمد همگانند.
روزى رسول اكرم (ص) به خانه على (ع) رفت. او و زهرا (س) را مشغول آسيا كردن غلّه ديد. پرسيد: «كدامتان خسته است؟» اميرمؤمنان (ع) پاسخ داد:
«اى رسول خدا! فاطمه خسته است.» پيامبر فرمود: «دخترم برخيز!» او نيز برخاست و پدر مشغول آسياى غلّه شد. «١» نيز در حالات آن حضرت نقل كردهاند كه در خانه گوسفندان را مىدوشيد، به شتر علف مىداد، با يارى اهل خانه گندم و جو آسيا مىكرد، گوشت قطعه قطعه مىنمود، در خانه را باز مىكرد، كفش و لباسش را وصله مىزد و «٢» از امام صادق (ع) درباره حضرت على (ع) نقل است كه هيزم و آب خانه را خود تهيه مىكرد و خانه را جارو مىزد و حضرت فاطمه (س) نيز غلّه را آسياب و خمير مىكرد و نان مىپخت. «٣»