كه رهبران معصوم (ع) براى نماز قائل مى‌شدند و تحت عناوين: تبيين نماز، نماز گزاران واقعى و برپا كردن نماز، بيان مى‌كنيم:
تبيين نماز چنين كارى در سه محور احكام، آداب و اسرار نماز صورت گرفته است:
الف- احكام نماز نماز، عبادتى اسلامى است كه از سوى خداوند تشريع شده است و كسى جز معصوم حق ندارد پيرامون احكام، شرايط، جزئيات، كيفيت انجام آن و مواردى از اين قبيل از پيش خود سخنى بگويد.
بزرگان معصوم در طول ٢٦٨ سال كه از زمان بعثت تا غيبت صغرا در ميان مردم حضور داشتند به طور مرتب احكام نماز را براى مسلمانان بيان مى‌كردند؛ چراكه قرآن مجيد تنها از اقامه نماز و برخى اوقاتِ آن سخن گفته و نسبت به تمام جزئيات آن ساكت است و مطالب صحيحى كه پيرامون نماز بيان شده، از جانب اهل بيت وحى بوده است و فقه اسلامى آن را بر عهده دارد. اين مسأله بيانگر آن است كه معصومين (ع) نماز را با تمام احكام و سنن ظاهرى و باطنى آن انجام مى‌دادند و اقامه مى‌كردند و در واقع احياگران اين عبادت عظيم بودند.
ب- آداب نماز اگر رعايت احكام نماز را شرط صحت آن بدانيم، رعايت آداب، شرط قبولى نماز است؛ به عنوان مثال: نماز بى‌وضو باطل است و نماز بى‌حضور