سيره اخلاقى معصومين - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٥٨
من باقرم.» گفت: «تو پسر زنى هستى كه آشپز بود؟» امام فرمود: «اينكه ننگ و عار نيست. شغلش اين بود.» گفت: «مادرت زنى سيا سيره اخلاقى معصومين ١٦٤ جلوههاى همكارى در زندگى بزرگان معصوم(ع)
ص : ١٦٤ ه و بد زبان بود!» امام فرمود:
«اگر تو راست مىگويى، خداوند او را ببخشايد و اگر دروغ مىگويى، از گناهت بگذرد كه به بى گناهى تهمت مىزنى.» اين برخورد حكيمانه و كريمانه امام، انقلابى در دل مرد مسيحى به پا كرد كه نه تنها از بى ادبى خود سر افكنده شد، بلكه به آرمان و عقيده راستين حضرت امام باقر (ع) ايمان آورد و مسلمان گشت. «١» ب- تحكيم روابط اجتماعى رهبران معصوم به روابط سالم اجتماعى، بسيار اهتمام مىورزند و در تحكيم آنها همواره كوشيدهاند و برخى را نيز نهادينه كردهاند و در زمره حقوق اجتماعى مسلمانان در آوردهاند؛ مانند آنچه در پى مىآيد:
١- سلام و احوال پرسى: سلام و مصافحه از آداب اجتماعى اسلام است و حتى از سوى رهبر بزرگ اسلام به عنوان كليد رابطه و جواز ارتباط معرفى شده است؛ چنان كه ايشان فرموده است:
مَنْ بَدَأَ بِالْكَلامِ قَبْلَ السَّلامِ فَلا تُجيبُوُهُ. «٢» هر كس پيش از سلام، سخن گفت، پاسخش را ندهيد.
يكى از ويژگيهاى آن رهبر گرامى اين بود كه پيش از ديگران سلام مىگفت؛ حتى بر زنان و كودكان. بسيار كم پيش مىآمد كه كسى در سلام بر آن حضرت پيشى بگيرد. «٣»