تحكيم عقايد و انديشه‌هاى مسلمانانند و كم‌تر به قوانين و مقررات اجتماعى پرداخته‌اند.
- فرمان به جهاد و مبارزه با دشمنان و نيز تشكيل حكومت اسلامى و اجراى قوانين و مقررات- كه لازمه حكومت است- جملگى پس از هجرت پيامبر و مسلمانان به مدينه فرود آمد؛ زيرا در دوران مكه امكان اجراى آنها وجود نداشت.
- رسول اكرم و امامان (ع) مخاطبان و جامعه و زمانه خود را به خوبى مى‌شناختند و بر مبانى روان شناختى و جامعه شناختى به تبليغ و هدايت مردم مى‌پرداختند؛ چنان كه رسول اكرم (ص) فرمود:
انَّا مَعاشِرَ الانبياءِ نُكَلِّمُ النَّاسَ عَلَى قَدرِ عُقُولِهِمِ. «١» ما پيامبران با مردم به قدر عقل آنان سخن مى‌گوييم.
- مجموعه قرآن و احكام اسلام نيز در طول ٢٣ سال و با در نظر گرفتن همه شرايط زمانى و مكانى نازل شد كه خود گوياى نظم و نسق و حساب و كتاب است.
- پيامبر و امامان هنگام تبليغ با دقت ويژه‌اى اصول آموزش و يادگيرى را ارج مى‌نهادند؛ مثل تدريج، تكرار، پرسش، تمثيل، تاريخ و داستان.
د- نظم حكومتى‌ بزرگان معصوم (ع) در جايگاه رهبرى نيز نمونه‌هاى والاى نظم و انضباطاند و اصولا امتياز مهم حكومت الهى بر ساير حكومتها ايمان و اعتقاد عميق رهبران الهى به نظام حكومتى خويش است كه بر گرفته از ولايت خدا و به‌