قرآن و نكوهش تكبر قرآن در مذمت متكبران مى‌فرمايد:
يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَى‌ كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ (غافر: ٣٥)
خداوند بر قلب هر متكبر جبارى مهر مى‌نهد.
و در آيه ديگرى مى‌فرمايد:
ادْخُلُوا أَبْوَابَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ. (زمر: ٧٢)
داخل شويد در درهاى جهنم در حالتى كه مخلّد خواهيد بود در آن. پس بد مقامى است مقام متكبران.
در احاديث هم مى‌خوانيم كه افراد متكبر براى اين كه بزرگى موهوم خود را بر مردم تحميل نمايند و آنان را به قبول عقيده باطنى كه درباره خويش دارند وادار سازند، جبّاريت در پيش مى‌گيرند و رفتار و گفتارشان به گونه‌اى مى‌شود كه با اساس عدل مخالف و ناسازگار است.
عن النبى (ص): اجْتَنُبوا الْكِبْرَ فَانَّ الْعَبدَ لا يَزالُ يَتَكَبّرُ حَتَّى يَقُولَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ اكْتُبُوا عَبْدِى هذا فى الْجَبَّارِين. «١» از كبر بپرهيزيد كه بنده بر اثر تكبر چنان مى‌شود كه خدا مى‌فرمايد نام اين بنده مرا در گروه جبارين (يعنى طغيانگران كه از حق سر مى‌پيچند) بنويسيد! در خصوص زدودن كبر در احاديث وارد است براى از بين بردن رذيله كبر تا مى‌تواند به خانواده خود و ديگران خدمت كنيد.
قال رسول‌اللَّه: انَّه لَيُعْجِبُنى انْ‌يَحْمِلَ الرجُلُ الشَّى‌ءَ فى يَدِهِ يكونُ مهِنئاً لاهلِهِ يَدْفَعُ به الْكِبْرَ عَنْ نفسِهِ. «٢» براستى كه خوش دارم مرد با خوشحالى و افتخار چيزى را با دست خودش براى خانواده‌اش ببرد و به اين وسيله كبر را از خود دور كند.
لما استحْيى‌ منه رجُلٌ اشتَرى‌ لِعِيالِهِ شَيئاً وَ هُوَ يَحْمِلُهُ: اشْتَرَيْتَهُ لِعَيالِكَ وَ حَمَلتَهُ اليهم اما وَ اللَّه لَولا اهْلُ الْمَدِينَةِ لَاحُبْبتُ انْ اشْتَرِى لِعَيالِى الشَّى‌ءَ ثُم احْمِلُهُ الَيْهم. «٣»