يا مشكلات بسيار شديد اقتصادى دچار مى‌شود در محدوده زندگى دنيوى كم‌تر چيزى مانند باور به معاد مى‌تواند فرد را در رويارويى مناسب با مشكلات و كسب آرامش روانى يارى دهد «١». اساساً برخى از مشكلات جبران‌ناپذير است و افراد تنها با توجه دائمى به پاداش‌هاى زندگى اخروى مى‌توانند خود را آرامش بخشند. براى مثال به چند مورد از پاداش‌هاى اخروى كه در برابر مشكلات خانوادگى به افراد داده مى‌شود از زبان پيامبر اكرم (ص) اشاره مى‌كنيم:
١. لاتَسْتَخِفُّوا بِفُقَراءِ شِيعه ... فَانَّ الرَجُلَ مِنْهُم لَيَشفعُ فِى مِثْل رَبِيعَه و مُضَر «٢» تهيدستان و فقراى شيعه را حقير نشماريد، زيرا هر مردى از آنان به اندازه افراد يك قبيله (بزرگ) شفاعت مى‌كند.
٢. اتَخِذُوا عِنْدَ الْفُقَراء ايادِى، فانَّ لَهُمْ دَوْلَةً يَومَ القِيامَة «٣» در ميان فقيران براى خود دست هايى پيدا كنيد، زيرا در روز قيامت آنان براى خود قدرتى دارند.
و در خصوص كمك به بيمار و فضيلت آن فرمود:
مَنْ قامَ عَلى‌ مَرِيضٍ يَوماً وَ لَيْلَةً بَعَثَهُ اللَّه مَعَ ابْراهيم الخليل (ع) فَجازَ عَلىَ الصِراط كالْبَرقِ اللامِعِ وَ مَن سَعى‌ لِمَريضٍ فى حاجَةٍ فَقَضاها خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ كيَومِ وَلَدَتْهُ امُّهُ «٤» فردى كه يك شبانه روز در كنار بيمارى بماند خدا او را با ابراهيم خليل محشور مى‌گرداند. و او به سرعت برق از پل صراط مى‌گذرد. كسى كه نياز مريضى را برآورده سازد مانند روزى كه از مادر متولد شده از گناهان خارج مى‌شود.
قطعاً اين گونه بشارت‌ها كه از ابعاد زندگى اخروى و جهان آخرت حكايت دارد، افراد خانواده را بر مى‌انگيزاند كه با شوق به مساعدت ديگران اقدام نمايند.
فراوانى ياد معاد و اصلاح رفتار از نكاتى كه على (ع) در وصيت خود به امام حسن مجتبى (ع) مى‌فرمايد ذكر موت و نگه داشتن ياد مرگ است.