هم چنين از رابطه تنگاتنگ زن و شوهر سخن به ميان مى‌آورد و مى‌فرمايد:
هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ (بقره: ١٨٧)
همسران شما پوشاك شما هستند و شما پوشاك آنها هستيد.
اين تعبير كنايه از آن است كه همان طور كه لباس نزديك‌ترين رابطه را با بدن دارد و نگهدارنده بدن است زن و شوهر هر يك نگهدارنده و حافظ ديگرى است كه آبروى اجتماعى يكديگر را حفظ مى‌كند و در برابر عوامل تاثير گذار در حفاظت همديگر مى‌كوشند و بايد بكوشند.
چطور قرآن شب را به جهت اينكه حافظ و آرامش بخش است لباس انسانها معرفى مى‌كند و مى‌گويد: وَجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاساً (نباء: ١٠)
زن و مرد را نيز حافظ و آرامش بخش ديگرى معرفى مى‌كند.
قرآن درباره زن نيز مى‌فرمايد:
وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجاً لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا (روم: ٢١)
از آيات و حكمت خدا اين است كه براى شما از جنس خودتان همسرانى آفريد تا با اين وسيله شما آرامش خود را به دست آوريد.
٦- ١٠. ديندارى‌ اين كه در روايات اهل‌بيت تاكيد شده است كه ايمان و ديندارى را شرط اساسى انتخاب همسر قرار بدهيد، به اين منظور است كه هدف دو انسان مومن از ازدواج و تشكيل خانواده اين باشد كه علاوه بر برخوردارى از انس و محبت و كاميابى‌هاى مشروع جنسى، كانون خانواده را مركز فراگيرى احكام خداوند و به كار بستن وظايف اسلامى و تخلق به اخلاق نيك قرار دهند، و در انجام كارهاى نيك يار و ياور و مشوق يكديگر باشند تا در نتيجه كانون خانوادگى بر اين اساس استوار و نهادينه شود و سرچشمه اعمال شايسته گردد. كسانى كه با هدف انجام وظايف دينى و تخلق به اخلاق اسلامى به تشكيل خانواده اقدام مى‌كنند علاوه بر اينكه در فراز و نشيب زندگى از انحرافهايى مانند مجالست با اشخاص منحرف، شب نشينى‌هاى خانمان سوز و مصون مى‌مانند، هميشه اعمال و افكار خود را بر محور كارهاى مثبت و مفيد متمركز