٢- ١٢. فاطمه (س) در عرصه جهاد فرهنگى‌ يكى از جلوه‌هاى نور افشانى فاطمه (س) زهرا در مقام تعليم و تربيت و جهاد فرهنگى، ارائه اميد دادن به محبان اهل‌بيت است. در حديث مى‌خوانيم همسر يكى از پيروان اهل بيت در شهر مدينه خدمت حضرت زهرا (ع) شرفياب شد و گفت شوهرم مى‌پرسد كه آيا او در زمره شيعيان شما مى‌باشد يا نه؟ حضرت در جواب او فرمود:
ان كُنتَ تَعمَلُ بِما امَرناكَ وَ تَنتَهى‌ عَمَّا زَجَرناكَ عَنهُ فَانتَ مِن شيعَتِنا وَ الَّا فَلا اگر به آنچه شما را امر مى‌كنيم عمل مى‌كنى و از آنچه شما را بر حذر مى‌كنيم دورى مى‌كنى، از شيعيان مايى و گرنه هرگز وقتى جواب حضرت به آن مرد رسيد بسيار هراسان شد و با گريه و زارى مى‌گفت واى بر من كه هميشه در آتش جهنم خواهم بود! همسر آن مرد دوباره خدمت حضرت زهرا (س) بازگشت و حال زار همسرش را گزارش داد. در اين هنگام بود كه لسان پاك زهرا (س) به كلامى از عطوفت و حكمت گهربار گرديد كه تا قيامت براى محبان اهل بيت مايه اميد است:
از جانب من به همسرت بگو چنين نيست كه او گمان كرده است. شيعيان ما از بهترين‌هاى اهل بهشت هستند و نيز همه دوستان ما و دوستان دوستان ما و دشمنان دشمنان ما جملگى در بهشت خواهند بود. كسانى كه با قلب و زبان تسليم ما اهل بيت شده باشند چنانچه از فرمان‌هاى ما سرپيچى كنند و از نواهى ما و ديگر مهلكات پرهيز ننمايند، هر چند از شيعيان حقيقى نيستند ولى عاقبت از بهشتيان خواهند بود، اما بعد از آنكه از گناهانشان پاك شوند يا با بلاها و گرفتارى‌هاى دنيايى يا با انواع سختى‌ها و مشكلات روز قيامت يا پس از چشيدن عذاب در طبقه سطحى جهنم و عاقبت، به خاطر محبت و دوستى شان با ما نجاتشان مى‌دهيم و ايشان را به پيشگاه خودمان منتقل خواهيم كرد. «١» ٣- ١٢. فاطمه (س) در خانه‌ الف- روش زندگى زهرا (س) و على (ع):
معصومين در برخورد با همسران خود رسم و شيوه پيامبر را در پيش گرفتند. حضرت على (ع)