دنياگرايى جاى ارزش‌هاى معنوى قرار گرفت. البته در سالهاى اخير در ارائه برنامه‌ها تحولات خوبى صورت گرفته است، ولى به نظر مى‌رسد تا مرز ايده آل فاصله بسيارى داريم.
٤- ٣. دنياطلبى‌ از آفت‌هاى مهمى كه همه اقشار جامعه را تهديد مى‌كند دنيادوستى است. احتمال اين خطر براى نيروهاى نظامى عموماً و سپاه پاسداران خصوصا كه با انگيزه‌هاى الهى پا به ميدان نبرد با دشمنان گذاشته‌اند بيشتر مى‌باشد. وجود اين خصلت در نيروهاى نظامى عامل بازدارنده و خطرناكى است. امام سجاد (ع) هنگام دعا براى مرزبانان مى‌فرمايد:
وَانْسِهِمْ عِنْدَ لِقائِهِم الْعَدُّو ذِكْرَ دُنْياهُم الخَدَّاعَةِ الغَرُورِ و امْحُ عَنْ قُلُوبِهِم خَطَراتِ الْمالِ الفَتُونِ وَ اجْعَلِ الجنَّةَ نَصْبَ اعْيُنِهِم «١».
هنگام رويارويى مرزبانان با دشمن ياد دنياى فريبنده را فراموششان گردان، انديشه‌هاى مال و دارايى گمراه كننده را از دل هايشان پاك كن و بهشت را برابر چشمانشان قرار بده.
اين دوستى و گرايش به دنيا در صورتى كه از حد طبيعى خارج شود و انگيزه‌هاى الهى انسان را از بين ببرد مذموم مى‌باشد و الا صرف دوستى به صورت طبيعى مورد نظر نمى‌باشد. انبياء، امامان، صالحان همواره با دنياطلبى مبارزه مى‌كردند و مى‌كوشيدند مردم را نسبت به عواقب آن هشدار دهند.
دنياپرستى كه از افراط بيش از حد گرايش به دنيا و زرق و برق دنيا پديد مى‌آيد آدمى را اسير خود كرده سبب مى‌شود انسان از انگيزه و آرمان‌هاى الهى خود صرف نظر كند.
مقام معظم رهبرى خطاب به فرماندهان سپاه مى‌فرمايد: «شما نبايد بگذاريد سپاه پاسداران انقلاب اسلامى كه يكى از بازوان مقتدر و يكى از عناصر قدرت در نظام جمهورى اسلامى است از كار بيفتد. از كار افتادن سپاه به اين نيست كه سپاه را منحل كنند. كسى سپاه را نه منحل مى‌كند نه مى‌تواند بكند. سپاه شجره طيبه و درخت ريشه‌دارى است. اما در عين حال مى‌شود اين بازو را از كار انداخت. از كار انداختن اين بازو به اين است كه آن عناصر مشخصه‌