آنهاست، به گونه‌اى كه سعه صدر، شادى و آرامشى كه پيش از آن حوادث داشتيد از دست ندهيد و زبان خود را از شكايت و اعضاى خود را از حركات ناهنجار نگاهداريد «١».
قرآن آدمى را دعوت به صبر مى‌كند و مى‌فرمايد:
فَاصْبِر صَبْراً جَمِيلًا. (معارج: ٥)
پس صبر كن، صبرى جميل و زيبا (خالى از هرگونه ناسپاسى)
بايد اذعان نمود صبر از مهم‌ترين صفات انسانى است كه مشكلات را از او باز مى‌دارد چرا كه فرد ناتوان از مهار خويش، ممكن است در رويارويى با مشكلات نه تنها ديگران را به دشوارى افكند، بلكه همه باورهاى دينى خود را نيز با تشكيك روبرو سازد. گاه در مسائل زندگى و خانوادگى با مشكلاتى روبرو مى‌شويم كه بى تابى خود را از دست مى‌دهيم در آن حالت نه تنها راههاى تقويت باورهاى دينى ٦١ ٦ - ٢. عفو و گذشت ص : ٦١ مشكلات را حل نمى‌كنيم بلكه تنش‌ها را بيشتر كرده و موقعيت را بحرانى‌تر مى‌كنيم. گاه رفتارهاى نامناسب ديگران انسان را به واكنش وا مى‌دارد كه در اين موقعيت تحمل و بردبارى او در حل مشكل و پيش‌گيرى از اختلاف بسيار مؤثر است. افزون بر اين، عدم ابراز واكنش، به فرد امكان مى‌دهد كه در هر زمان مناسب رفتار مؤثر را بروز دهد و اين امر جز در سايه صبر و مهار خويشتن مقدور نمى‌باشد.
از امورى كه باعث صبر آدمى مى‌شود، توجه به اين نكته مى‌باشد كه خداوند ارحم الراحمين است و نسبت به بندگانش از هر كس مهربان‌تر است و او براى رعايت و تامين مصالح عباد، حوادث و شرايطى را مى‌آفريند كه اسرار و منافعش پوشيده است. اين نگاه روح شكيبايى را در انسان پرورش مى‌دهد. از همين رو على (ع) مى‌فرمايد: اصْلَ الصَبْرِ حُسْنُ الْيَقين بِاللَّه. اساس و ريشه صبر، ايمان و يقين خوب نسبت به خداوند است. بديهى است هر قدر ايمان انسان به حكمت و رحمت پروردگار بيشتر باشد صبر او نيز بيشتر خواهد شد. به تعبير ديگر تحمل، صبر و شكيبايى برايش آسان‌تر مى‌گردد. در زندگى گاهى رفتارهاى نامناسب ممكن است فرد را به واكنش وادارد كه در اين موقعيت تحمل و بردبارى در حل مشكلات بسيار كارساز خواهد بود. بردبارى و تحمل در مشكلات لازمه رويارويى مناسب و حل مشكلات است، چرا كه در