خوف آن است كه اسلحه در دست شما جوانان عزيز موجب غرور و سركشى شود و آن تحول روحانى عظيم كه در شما پيدا شده است از دستتان برود و شيطان و نفس اماره، شما را به دام كشد. «١» شما جوان‌هاى عزيزى كه الان براى اسلام خدمت مى‌كنيد توجه به اين روحيات خودتان بكنيد كه مبادا در اين امر شيطان دخالت بكند. قدرت دستتان هست مبادا كه اين قدرت را اعمال بكنيد در جايى بر خلاف. مراقبت كنيد از خودتان، مواظبت كنيد از خودتان، غرور و فتح شما را به خود، جلب نكند كه اين آفت بزرگ و خطرناك است كه با وسوسه شيطان به سراغ آدم مى‌آيد و براى اولاد آدم تباهى مى‌آورد. «٢» امام خمينى آثار و پيامدهاى منفى زيادى را براى غرور و عجب برمى‌شمردند و معتقد بودند غرور، آفت پيروزى و عامل شكست، موجب غفلت از ياد خداوند، باعث از دست دادن معنويت، باعث از دست دادن صدق و صفا، ايجاد كينه در بين دوستان، قطع حمايت ملت از سپاه و سردى و سستى مى‌گردد. «٣» از جمله پيامدهاى منفى براى عجب و غرور كوچك شمردن دشمن و غافلگير شدن مى‌باشد، در صحنه پيكار هر يك از دو طرف درگير كوشش مى‌كنند تا رقيب خود را در دام غفلت گرفتار سازد و از اين طريق ضربه خود را بر پيكرش وارد كند. در اين زمينه عجب عامل قوى نيرومندى براى غافلگير شدن نيروست زيرا گروهى كه دچار خودبينى شوند دشمن خود را ضعيف پنداشته و به او بهائى نمى‌دهند. طبيعى است كسى كه در مورد دشمن چنين ديدگاهى داشته باشد هرگز در برابر او خود را به طور شايسته آماده نخواهد كرد، و چه بسا بطور ناگهانى در محاصره دشمن قرار گيرد. در اين زمينه جنگ حُنين گوياترين شاهد است كه مى‌تواند نقش عجب و غرور را به نمايش بگذارد. جنگ حنين پس از فتح مكه بين مسلمانان و قبيله هوازن به وقوع پيوست. در اين جنگ تعداد سپاه اسلام به دوازده هزار نفر مى‌رسيد. تا آن روز اسلام سپاهى با آن شوكت و عظمت به خود نديده بود بعضى از مسلمانان با مشاهده زيادى نيرو مغرورانه گفتند ما با اين جمعيت هرگز شكست نخواهيم خورد. در همين حال،