راههاى تقويت باورهاى دينى - نگارش، حمید - الصفحة ٧٦
استاد مطهرى درباره اين طرز تفكر كه در زمان ايشان هم مطرح بوده است مىنويسد:
گاهى از جنبه اجتماعى ايراد مىگيرند كه مقررات اجتماعى، يك سلسله مقررات قراردادى است كه بر اساس نيازمندىهاى اجتماعى وضع مىشود. نيازمندىها كه مبنا و اساس مقررات و قوانين اجتماعى مىباشند به موازات توسعه و تكامل عوامل تمدن در تغييرند نيازمندىهاى هر عصر با نيازمندىهاى عصر ديگر متفاوت است. چگونه ممكن است مقررات زندگى در اين عصر ... همان مقررات (گذشته) باشد «١».
از پاسخى كه خود ايشان در اين مقوله داده، استفاده مىشود كه آن چيزى كه همواره در معرض تغيير و تحول قرار گرفته، ماده و تركيبات مادى مىباشد، و اين قانون شامل قوانين و نظامها نمىشود. به تعبير شهيد مطهرى پديدهها متغيرند نه قوانين و اسلام قانون مىباشد نه پديده:
ستارگان و منظومههاى شمسى پديد مىآيد و پس از چندى فرسوده مىگردند اما قانون جاذبه هم چنان باقى است. و يا گياهان و جانوران زاده مىشوند و مىزايند ولى قوانين زيستشناسى هم چنان زنده است. چنين است حال انسانها و قانون زندگى آنها، از جمله شخص پيامبر (ص) مىميرد ولى قانون آسمانى او زنده است. «٢» آيات قرآنى به صراحت دلالت مىكند كه اسلام و برنامه پيامبر اكرم (ص) عموميت افرادى و زمانى و مكانى داشته است.
قُلْ يَاأَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعاً. (اعراف: ١٥٨)
بگو اى مردم من فرستاده خدا به سوى شما هستم.
وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةَ لِلْعالَمِينَ. (سباء: ٢٨)
اى پيامبر تو را نفرستاديم مگر آن كه براى جهانيان مايه رحمت باشى.
وَأُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنذِرَكُم بِهِ وَمَن بَلَغَ. (انعام: ١٩)
به من اين قرآن وحى شده است تا؛ آن، شما و هر كه را قرآن به او مىرسد انذار كنم.
٤- ١. القاى محدوديت قلمرو دين