راههاى تقويت باورهاى دينى
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

راههاى تقويت باورهاى دينى - نگارش، حمید - الصفحة ٤٤

٢. عدم فهم عميق و بى علاقگى به شنيدن معارف قرآن‌ آنان كه به حيات آخرت ايمان ندارند نمى‌توانند از قرآن فهم عميق داشته باشند:
وَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجَاباً مَسْتُوراً وَجَعَلْنَا عَلَى‌ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْراً وَإِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلَى‌ أَدْبَارِهِمْ نُفُوراً.
(اسراء: ٤٥- ٤٧)
و چون قرآن بخوانى، ميان تو و كسانى كه به آخرت ايمانى ندارند پرده‌اى پوشيده قرار مى‌دهيم و چون بر دلهايشان پوش راههاى تقويت باورهاى دينى ٤٨ ٤ - ١. استمرار اعتقاد به جانشينان پيامبرى ص : ٤٧ ش مى‌نهيم تا آن را نفهمند و در گوش هايشان سنگينى قرار مى‌دهيم و چون در قرآن پروردگار خود را به يگانگى ياد كنى با نفرت پشت مى‌كنند.
٣. غوطه ور شدن در گناهان‌ از منظر قرآن بين اعمال دنيوى و ايمان به معاد رابطه وجود دارد و مى‌فرمايد: منكر معاد از آن جايى كه مى‌خواهد آزاد باشد و دائماً گناه كند از روى انكار سؤال مى‌كند قيامت كى خواهد آمد.
بَلْ يُرِيدُ الْإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ. يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ. (قيامت: ٥- ٦) در واقع از انكار معاد هدفى دارد و مى‌خواهد هوسرانى كند و غوطه ور در گناه شود به همين جهت به انكار معاد دست مى‌زند.
٣- ١. استمرار اعتقاد و تأسى به پيام‌آور خاتم (ص)
در جهان بينى الهى، انسان خود، قابليت تكامل معنوى را داراست، اما به تنهايى قدرت طى اين راه را ندارد. از اين رو خداوند متعال پيامبرانى را برانگيخت تا راه روشن هدايت را فرا روى او قرار دهند و در مسير حقيقت و تكامل رهنمون شوند. و قرآن كريم، اين آخرين برنامه الهى از طرف خدا بر پيامبر اكرم (ص) نازل گرديد تا همه انسان‌ها را در همه اعصار هدايتگرى نمايد.
پيامبر خاتم، پيامبرى است كه سلسله پيامبران بدو ختم مى‌شود و در اصطلاح دينى خاتميت بدين معنى است كه پس از اسلام، نبوت پايان يافته و پيامبر اسلام (ص) پايان دهنده سلسله پيامبران آسمانى است و شريعت او آخرين و كامل‌ترين شريعت است.
از طرف ديگر قرآن كه زبان اسلام است پيامبر اكرم را اسوه حسنه معرفى مى‌نمايد تا سرمشق انسان‌ها براى تكامل باشد: