راههاى تقويت باورهاى دينى
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

راههاى تقويت باورهاى دينى - نگارش، حمید - الصفحة ٦٥

در روى زمين از سر غرور گام برمدار، چرا كه هرگز زمين را نمى‌توانى شكافت و در سربلندى به كوه‌ها نخواهى رسيد.
در روايات براى تواضع آثار زيادى نقل شده است كه به بعضى از آن‌ها اشاره مى‌شود:
١. فروتنى و ارتقاى معنوى‌ قال الصادِقُ (ع) انَّ فِى السَّماءِ مَلَكَيْن مُوَكَّلَين بِالْعِباد فَمَنْ تَواضَعَ للَّهِ رَفَعاهُ و مَنْ تَكَبَّرَ وَضَعاهُ.
همانا دو فرشته در آسمان بر بندگان گماشته شده‌اند كه هر كس تواضع كند او را بالا ببرند و هر كه تكبر كند او را پستش كنند. «١» ٢. فروتنى و تقرب به خدا قالَ الصادِقُ (ع) يا داوُد كَما انَّ اقْرَبَ الناس مِنَ اللَّه الْمُتواضِعُونَ كَذلِك ابْعَدُ الناس مِنَ اللَّه المُتَكَبِرونَ.
امام صادق (ع) فرمود: (در آنچه خداى عزوجل به داود وحى فرمود) اى داود چنان كه نزديك‌ترين مردم به خدا متواضعان‌اند، دورترين مردم از خدا هم مستكبران‌اند. «٢» ٣. فروتنى و محبوبيت‌ قالَ الصادِقُ (ع) اوْحَى اللَّه عَزَّوَجلَّ الى‌ مُوسى‌ انْ يا مُوسى‌ اتَدْرِى لِمَ اصْطَفَيْتُكَ بِكَلامى دُونَ خَلْقى؟ قال يا رَبِّ وَ لِمَ ذلك؟ قالَ فَاوحَى اللَّه تَبارَكَ وَ تَعالى‌ الَيه انْ يا مُوسى‌ انّى قَلَبتُ عِبادِى ظَهْراً لِبَطْن، فَلَمْ اجِد فيهم احَداً اذَل لِى نَفْساً مِنْكَ يا مُوسى‌، انَّكَ اذا صَلَّيتَ وَضَعْتَ خَدَّكَ عَلَى التُراب او قال على الارض. «٣» امام صادق (ع) فرمود: خدا به موسى وحى فرمود كه اى موسى، آيا مى‌دانى چرا از ميان همه مخلوقين تو را براى سخن گفتن با خود برگزيدم؟ عرض كرد پروردگارا براى چه بود؟ خدا به او وحى كرد: اى موسى، من بندگانم را بررسى كامل نمودم؛ در ميان آنها كسى را از تو فروتن‌تر در برابر خود نديدم. اى موسى تو چون نماز مى‌گزاردى چهره خويش را روى خاك يا روى زمين مى‌نهادى.
در احاديث مى‌خوانيم كه از نشانه‌هاى تواضع آن است كه در نشستن به پايين مجلس راضى‌