قال على (ع) لا يُسْتَعانُ ... عَلَى التَواضُع الّا بِسَلامَةِ الصَدْر. «١» امام على (ع) مى‌فرمايد براى رسيدن به فروتنى جز از سلامت صدر (دل پاك) كمك نتوان گرفت.
بكوشيم دل‌ها و روحمان را به گونه‌اى آماده كنيم كه پذيراى نخوت و تكبر و حالات نفسانى نشود، بلكه به استقبال فروتنى، تواضع و ارزش‌هاى اخلاقى برود. تقويت باورهاى دينى نيز به تحول درونى نياز دارد.
٨- ٢. صداقت و راستى‌ صدق در برابر كذب هماهنگى سخن با واقع و اعتقاد گوينده است «٢». صداقت و راستى يكى از بنيادى‌ترين رفتارهاى مطلوب اجتماعى است كه جزء حقوق برادرى شمرده مى‌شود و خود پايه و بنياد شمارى از رفتارهاى آدمى تلقى مى‌گردد. بايد اذعان نمود صداقت و راستى سرآمد فضايل انسانى است كه مجموعه‌اى از فضايل ديگر را در برمى‌گيرد. صفت‌هايى همچون وفاى به عهد و پيمان، اداى امانت، از مصداق‌هاى اين ويژگى‌اند.
قلمرو صدق محدود به سخن نمى‌باشد، بلكه اعتقاد و عمل را نيز در بر مى‌گيرد. اگر سخن كسى خلاف واقع و باور او باشد و يا دوگانگى بين گفتار و رفتارش يافت شود نمى‌توان وى را صادق ناميد.
در نظام ارزش اسلام اهميت صدق بدان پايه است كه پروردگار متعال خود و پيامبرانش را به آن ستوده «٣» و در مقابل دروغ و دروغگويان را بسيار نكوهيده است «٤».
يكى از ياران امام باقر (ع) روايت كرده كه نخستين بار كه براى يادگيرى حديث نزد حضرتش شرفياب شدم به من فرمودند:
تَعَلَّمُوا الصِدْقَ قَبْلَ الْحَدِيث. «٥»؛ پيش از آموختن حديث صدق و راستى را فرا گيريد.
قرآن صادقان را به عنوان اهل تقوا معرفى مى‌كند و در بيان پاداش آنها مى‌فرمايد: