راههاى تقويت باورهاى دينى - نگارش، حمید - الصفحة ٨٦
كُونُوا دُعاةَ الناسَ بِغَيرِ الْسِنَتِكُم «١»؛ مردم را به دين دعوت كنيد، اما نه با زبان با غير زبان دعوت كنيد. هر كارى كه شما مىكنيد جامعه خود را به آن ملتزم كردهايد. خواه ناخواه كار شما موجى به وجود مىآورد و تعهدى براى جامعه ايجاد مىكند.
قرآن كريم در عبارتى صريح در نكوهش دوگانگى رفتار و گفتار مىفرمايد:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ، كَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ. (صف: ٣)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، چرا سخنى مىگوييد كه عمل نمىكنيد؟ نزد خدا بسيار موجب خشم است كه سخنى بگوييد كه عمل نمىكنيد.
آيات فوق گفتار خالى از عمل را به شدت نكوهش كرده در قالب توبيخ، مؤمنان را از اين گونه رفتار برحذر مىدارد، چرا كه از بغض شديد خداوند نسبت به اين رفتار سخن مىگويد.
تاريخ اسلام سند زندهاى بر تأثير عملكرد و سيره عملى رهبران دينى به ويژه پيامبر (ص) و امامان معصوم بر مردم مىباشد، پيامبر خود نمونه مجسم و مثال گوياى شريعت اسلام بود.
امام على (ع) در وصف پيامبر (ص) مىفرمايد:
كانَ اجْوَدُ الناس كفّاً و اجرَءُ الناس صَدْراً وَ اصْدَقُ النَّاس لَهْجةً و اوْفاهُم ذِمَّةً و الينُهُم عريكَةً وَ اكْرَمَهُم عشيرةً و من رَ اه بديهةً هَابَهُ وَ مَن خَالَطهُ فَعَرَفَهُ احَبَّهُ لَم ارَ مِثلَهُ قَبلَهُ وَ بَعدَهُ.
آن حضرت از همگان سخىتر و قوىتر و راست گوتر و با وفاتر و نرمخوتر و نسبت به نزديكان، مهربانترينِ خلق بود. هر كس بالبداهه او را مى ديد هيبتش او را فرا مىگرفت و آن گاه كه از نزديك با حضرتش آشنا مىگشت اورا دوست مىداشت. همانند حضرت نه پيش از او و نه بعد از او كسى را نديدم. «٢» امام خمينى (ره) درباره تأثير تبليغ عملى دين مىفرمود:
در بعضى از شهرستانهايى كه تابستانها به آن جا مىرفتم مىديدم اهالى آن بسيار مؤدب به آداب شرع بودند. نكتهاش اين بود كه عالم صالح و پرهيزكارى داشتند. اگر عالِم ورع و درست كارى در يك جامعه يا شهر و استانى زندگى كند، همان وجود او باعث تهذيب و هدايت مردم آن سامان مىگردد و اگر چه لفظاً تبليغ و ارشاد نكند «٣».