هر قدر ضعيف باشد از آن ابا و وحشت دارد و حتى در سخت‌ترين حالات حاضر نيست چنين كند. اين تشبيه مى‌تواند مبيّن نكاتى باشد همچون اين نكات كه فرد غائب همچون مرده است كه قدرت بر دفاع از خويش ندارد و هجوم بردن بر او ناجوان‌مردى است. بى‌شك خوردن گوشت مرده سرچشمه انواع بيمارى هاست و بذرهاى نهفته مفاسد هم از درون غيبت كننده سر مى‌كشد. غيبت‌كننده انسان، فردى ضعيف است، به همين دليل به مرده برادر خويش هجوم مى‌برد. همانگونه يك حيوان يا انسان مردار خوار سبب انتشار بيمارى‌ها و ميكروب‌ها مى‌گردد، شخص غيبت كننده نيز عوامل اشاعه فحشا را فراهم مى‌سازد. «١» و نكته ديگر آن كه همان گونه كه مرده ديگر زنده نمى‌شود آبروى از دست رفته نيز قابل برگشت نمى‌باشد. چه بسيار افرادى كه آزرده خاطر از دنيا رفتند و ديدارها به قيامت افتاد و آنگاه در پيشگاه خداوند متعال به محاكمه و داد خواهى بر خواهند خاست.
در مذمت غيبت مى‌خوانيم كه از بين برنده اعمال نيكى است كه انسان انجام مى‌دهد.
قال الصادق (ع) الْغِيْبَةُ حَرامٌ عَلى‌ كُلِ مُسْلمٍ وَ انَّها لِتأكُلُ الْحَسَناتِ كَما تَأكُلُ النَّارُ الْحَطَبَ.
غيبت كردن برادر مسلمان حرام است و همانگونه كه آتش هيزم را مى‌خورد غيبت نيز كارهاى نيك انسان را از بين مى‌برد.
گاه انسان با غيبت، تمام كارهاى نيكى را كه انجام داده به دست خود از بين مى‌برد و ثواب اعمالش در نامه كسى كه از او غيبت كرده نوشته مى‌شود.
پيامدهاى منفى غيبت‌ ١. غيبت مهم‌ترين سرمايه اعتماد را از بين مى‌برد، زيرا غالب اشخاص داراى نقاط ضعفى هستند كه سعى در كتمان آن دارند. اگر آنها پوشيده بمانند اعتماد مردم نسبت به يكديگر باقى و برقرار خواهد بود ولى كشف آن بى اعتمادى عجيبى ايجاد مى‌كند و مى‌دانيم اساس تعاون و همكارى اجتماعى اعتماد متقابل افراد جامعه نسبت به يكديگر است و بدون آن در زندگى اجتماعى مشكلات زيادى رخ خواهد داد.
٢. غيبت سر چشمه سوء ظن نسبت به همكاران، و همگان است، زيرا هنگامى كه عيوب مخفى جمعى از افراد آشكار گردد انسان نسبت به همه پاكان و نيكان بدبين مى‌شود.