خداوند به كسانى كه در مسير طاعت و بندگى قرار گرفته و از هر آنچه موجبات ناخشنودى او را فراهم مى‌كند اجتناب كنند، در سختى‌ها و گرفتارى‌ها يارى مى‌رساند. و مددكار آنان خواهد بود. آرى تقوى موجب نفوذ بينايى انسان از صحنه طبيعت به ماوراى طبيعت گشته و دنياى بسته آدمى را باز مى‌كند. ابوذر غفارى از نمونه مردان الهى است كه از تقواى بالايى برخوردار بود. امام على (ع) به هنگام بدرقه ابوذر به هنگام تبعيد از مدينه فرمود:
وَ لَوْ انَّ السَمواتِ وَ الاْرَضينَ كانَتا عَلى‌ عَبْدٍ رَتْقاً ثُمَّ اتق اللَّه لَجَعَلَ اللَّهُ لَهُ مِنْهُما مَخْرَجاً لايُونِسَنَّكَ الّا الْحَق وَ لا يُوحِشَنَّكَ الَّا الباطِلُ. «١» بدان اگر آسمان و زمين بر بنده‌اى تنگ آيد و او تقوا پيشه كند، خداوند براى او مفرى قرار خواهد داد. پس جز حق تو را به خود مأنوس نسازد و جز باطل تو را نترساند.
تقوى محور ارزش‌ها على (ع) در اولين توصيه خود در وصيت به امام حسن مجتبى (ع) به تقوا سفارش كرده و مى‌فرمايد:
اوصِيكَ بِتَقْوَى اللَّه أَىْ بُنَىَّ وَ لُزُومِ امْرِه. «٢» اى پسرم تو را سفارش مى‌كنم به پرهيزكارى و پرواى از خداوند و ملازمت امر و فرمان او! تقوا محور اصلى مطالب و مواعظ همه كتب آسمانى و توصيه‌هاى بزرگان و انبياء و اولياست.
به طورى كه گويا هر كس كه با مردم صحبت مى‌كند. بايد در صحبت خود مردم را به تقوا سفارش كند همچنان كه در هر يك از خطبه‌هاى نماز جمعه و هرنماز ديگرى كه خطبه دارد امام بايد مخاطبان رابه تقوا سفارش نمايد و وصيت به تقوا، ركن آن خطبه محسوب مى‌شود، به گونه‌اى كه اگر خطبه‌اى اين موعظه و سفارش به تقوا را نداشته باشد ناقص تلقى مى‌گردد. در آيات فراوانى در قرآن به صور گوناگون از لفظ تقوا و يا مشتقات آن وارد شده است. يكى از بزرگ‌ترين ارزش‌ها در اسلام يا بگوييم محور همه ارزش‌ها، تقواست. قرآن مى‌فرمايد:
إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ. (حجرات: ١٣)
گرامى‌ترين شما نزد خدا با تقواترين شماست‌