راههاى تقويت باورهاى دينى
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

راههاى تقويت باورهاى دينى - نگارش، حمید - الصفحة ٤٩

٢. پايبندى به ارزش‌هاى اخلاقى و رفتارى‌ ١- ٢. توكل‌ از راهكارهاى مهم در تقويت باورهاى دينى، سپردن امور به خداوند و اعتماد بر لطف الهى است. توكل، اطمينان و اعتماد به خداوند در كارهاست. گوهره توكل را بايستى در اعتماد به خداوند جست و جو كرد. زيرا توكل از ماده وكالت به معنى انتخاب وكيل نمودن است. بديهى است هر قدر وكيل، توانايى بيشتر و آگاهى فزون‌تر داشته باشد شخص موكل، احساس آرامش بيشترى مى‌كند و از آنجا كه علم خداوند بى پايان است هنگامى كه انسان توكل بر او مى‌كند آرامش فوق العاده احساس كرده در برابر مشكلات و حوادث مقاوم مى‌شود، در سختى‌ها خود را در بن بست نديده و با اتكا به لطف خداوندى راه خود را به سوى هدف خود ادامه مى‌دهد «١».
درباره توكل در حديث مى‌خوانيم:
الْعِلْم بِانَّ الَمخْلُوقَ لايَضُّرُ وَ لايَنْفَعُ وَ لايُعْطى‌ وَ لايَمْنَعُ وَ استِعْمالُ اليَأسِ مِن الْخَلْقِ فَاذا كانَ الْعَبدُ كَذلِك لَمْ يَعْمَل لَاحدٍ سِوَى اللَّهِ وَ لَمْ يَرْجَ و لم يَخَف سِوَى اللَّه وَ لَمْ يَطْمَع فِى احَدٍ سِوَى اللَّهِ فَهذا هُوَ التَوَكُلُ «٢» حقيقت توكل علم و آگاهى به اين است كه مخلوق نمى‌تواند نه زيانى برساند و نه سودى و نه چيزى ببخشد و نه از او باز دارد و ديگر به كار بستن يأس از خلق است. هنگامى كه بنده خدا چنين باشد جز براى خدا عملى انجام نمى‌دهد و اميد و ترس جز به خداوند ندارد و به هيچ كس جز خداوند دل نمى‌بندد. اين حقيقت توكل است.
يكى از نويسندگان مسيحى درباره حالت اطمينان و توكل امام خمينى رحمة اللَّه عليه مى‌گويد:
خيلى چيزهاى انقلاب ايران من را جذب كرد ولى مهم‌تر از هر چيز خاطره من از رهبر انقلاب ايران بود. من با اين كه بسيارى از شخصيت‌ها و سياستمداران جهانى را ديده‌ام اما تاكنون كسى را مانند وى اين گونه مطمئن و آرام نديدم. با وجود اين كه مردى انقلابى و خستگى‌ناپذير است، ولى گويا دنيايى از آرامش و اطمينان او را همراهى مى‌كند. «٣»