بسيارى از درگيرى‌هاى خانوادگى منشأ عاطفى دارند و از نبود سلامت فكرى و روانى خبر مى‌دهد. به هنگامى كه زن و شوهر از جهاتى نسبت به يكديگر بى اعتماد باشند و يا به جهاتى از هم دلخور باشند، سعى مى‌كنند با بهانه جويى‌ها و انحصارطلبى‌ها و تحقيرها و مانند آن موجبات تزلزل زندگى را فراهم آورند. امروز يكى از عوامل مهم روانى در جدايى زن و شوهر بدگمانى زوجين به يكديگر است كه بر اثر آن ممكن است اساس زندگى افراد بر هم خورد. هم چنين عدم رعايت جنبه‌هاى عاطفى مانند عدم اظهار محبت و دوستى نسبت به يكديگر و مانند آن از علل ديگر عاطفى است كه منشأ اختلافات مى‌شود. هم‌چنين بدخلقى، بدرفتارى، عدم همدردى و هشدارها ١. هميشه بايد توجه داشته باشيم كه قدردان بودن نسبت به يكديگر و زحمات همديگر، اثرى روحى و عاطفى دارد.
٢. كنترل بيش از حد يكديگر و بهانه‌جويى‌ها، اثرات منفى به بار مى‌آورد.
٣. خودخواهى‌ها و غرور بى‌حد و اندازه از عوامل مهم درگيرى‌هاى خانوادگى است و بايد از آن اجتناب كرد.
٢. موارد آسيب پذيرى نسل جوان در محيط خانواده‌ ١. اختلاف والدين و تاثيرات روحى آن بر جوانان.
٢. عدم درك فرزندان از طرف والدين.
٣. اعمال تبعيض بين فرزندان.
٤. فقر مالى و احساس كمبودها.
٥. تحقير فرزندان و بى توجهى نسبت به آنها.
٦. بى توجهى نسبت به مسائل تربيتى جوانان.
٧. كمبود وسائل و امكانات رفاهى.
٨. بى اعتمادى فرزندان نسبت به والدين.
٩. فوت يكى از والدين.