موفق، رابطه‌اى است كه هيچ يك از طرفين از كلمات تحريك‌آميز و موهن استفاده نمى‌كنند.
زبان ملايم و برخوردار از احترام، حق مطلب را به خوبى ادا مى‌كند و اعتماد و اطمينان در طرف مقابل مى‌آفريند و بر عكس زبان تند و تحريك‌آميز براى هيچ ارتباطى مفيد نيست.
٣. از مقايسه او با ديگران به شدت بپرهيزيم. اين رفتار به رابطه حسنه آسيب وارد مى‌كند.
همسرمان انسانى است منحصر به فرد و داراى ويژگى‌هاى شخصيتى كه قابل مقايسه با هيچ فرد نمى‌باشد. اين نگاه بر درجه تفاهم زوجين مى‌افزايد.
به هر حال تفاهم و سازش از مواردى است كه در پيشبرد زندگى نقش بسزايى دارد پيامبر (ص) مى‌فرمايد:
الا وَ ايُّما امْرَأةٍ لَمْ تَرْفُقِ بِزَوجِها وَ حَمَلَتْهُ عَلى‌ مالا يَقْدِرُ عَلَيه وَ ما لا يُطِيقُ لَمْ تُقْبَل مِنها حَسَنَةٌ وَ تَلْقَى اللَّه و هُوَ عَلَيها غَضْبان. «١» پيامبر فرمود: آگاه باشيد هر زنى كه با شوهرش سازگار نباشد و بيش از توانايى و قدرتش كارى را بر او تحميل نمايد، هيچ كار نيكى از او پذيرفته نمى‌شود و در حالى خدا را ديدار مى‌كند كه به او خشمگين است.
در متون دينى بابى تحت عنوان رفق و مدارا مطرح گرديده است كه تناسب به بحث ما دارد.
رفق و مدارا به معناى نرمى، ملاطفت، مهربانى، ملايمت و ... در گفتار و رفتار است. «٢» پيامبر اكرم (ص) در اهميت مداراى فرمود:
مُداراةُ الناس نِصْفُ الايمان و الرِفْقُ بِهِم نِصفُ الْعِيش. «٣» مدارا با مردم نصف ايمان است و مهربانى با آنها نصف زندگى است.
هم چنين در فضيلت رفق و نرمى فرمود:
ما كانَ الرِفْق فِى شَىٍ الا زانه «٤» نرمى با چيزى همراه نشد مگر اين كه آن را آراست.