در چنگال دشمنان سرسختى قرار داشتند قوت و قدرت روحى ببخشد و به آنها نشان دهد كه از اين قدرت‌هاى پوشالى در برابر اراده خدا كارى ساخته نيست! در قرآن مى‌خوانيم كه انسان متوكل از شر شيطان در امان است.
إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَلَى‌ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (نحل: ٩٩)
شيطان بر كسانى كه ايمان دارند و بر پروردگارشان توكل مى‌كنند تسلط ندارد.
در نظرگاه بعضى از مفسرين، آيه مزبور، مبين اين حقيقت است كه سلطه شيطان بر انسان‌ها اجبارى و الزامى و ناخودآگاه نمى‌باشد، بلكه اين انسان‌ها هستند كه شرايط ورود شيطان را به محيط جان خود فراهم مى‌سازند و به اصطلاح، جواز عبور از دروازه قلب را به او مى‌دهند. «١» به عبارت ديگر انسان مؤمن و متوكل كه تكيه‌گاه او خداوند است با غلبه بر هوى و هوس زمينه ورود و نفوذ حيله‌هاى شيطانى را بر خود مى‌بندد. انسان متوكل مى‌كوشد در امور زندگى و مسائل اجتماعى و خانوادگى از او استمداد جويد. او مى‌داند اداره جهان و همه تحولات هستى در تصرف و احاطه خداوند است. بنابراين مى‌كوشد با ايجاد شرايط روانى خاص زمينه‌هاى سستى اراده، ترس، اضطراب و ... را كنار زده و توانايى مضاعف خود را به منصه ظهور برساند. بارها پيش آمده خانواده‌ها در صحنه‌هاى زندگى با مشكلات عديده‌اى همچون بيمارى، بيكارى، معلوليت روبرو مى‌گردند. در چنين شرايطى اين توكل بر خداست كه بر تقويت اراده اعضاى خانواده و كوشش بيشتر آنها كمك مى‌كند. افزون بر اين در شرايطى كه به ظاهر همه اسباب و نشانه‌هاى مادى از عدم حل مسئله حكايت مى‌كند به ناگاه توكل بر خداوند روزنه اميدى را در برابر افراد مى‌گشايد و بدين سان مشكلات را از راههايى كه افراد گمان نمى‌برند حل مى‌كند. در احاديث مى‌خوانيم توكل ناشى از نيرومندى يقين مى‌باشد.
قال على (ع) التوكل مِنْ قُوة الْيَقِين «٢» على (ع) فرمود: توكل ناشى از نيرومندى يقين است.
هم چنين در حديث مى‌خوانيم ايمان قوى توكل بيشترى را به همراه دارد.