امام على (ع) در اين با راههاى تقويت باورهاى دينى ٩٤ ٣ - ٢. كبر ص : ٩٣ ره مى‌فرمايد:
مَن عُرِفَ بِالكِذبِ لَم يُقَبلُ صِدقُهُ؛ «١» كسى كه به دروغگويى شناخته شد سخن راستش هم پذيرفته نمى‌شود.
ج- آبروريزى و از دست دادن اعتبار شخصى كه حرفى بزند و بر آن عمل نكند كم‌كم ارزش و اعتبار خود را در ميان مردم از دست مى‌دهد.
قال الصادق (ع): مَنْ كَثَرَ كِذْبُهُ ذَهَبَ بَهائُهُ. «٢» امام صادق (ع): كسى كه دروغش زياد شود ارزش او از بين مى‌رود.
د- جرأت پيدا كردن بر گناه‌ ديگر از پيامدهاى تضاد بين گفتار و رفتار، كه اغلب متوجه خود فرد مى‌شود، جرأت پيدا كردن بر ارتكاب دروغ بيشتر و بزرگ‌تر است.
از امام باقر (ع) نقل شده كه فرمود همواره امام سجاد (ع) به فرزندان خود مى‌فرمود:
اتَّقُوا الْكِذْبَ الصَغِيرَ مِنْهُ وَ الْكَبِيرَ فِى كُلِّ جِدٍّ وَ هَزْلٍ فَانَّ الرَجُلَ اذا كَذَبَ فِى الصَغيرِ اجْتَرى‌ عَلَى الْكَبِيرِ. «٣» از دروغ بپرهيزيد، كوچك و بزرگ در حالت جدى و شوخى، زيرا هر انسان وقتى در امر كوچكى دروغ گفت بر دروغ بزرگ جرأت پيدا مى‌كند.
متربى هم وقتى اين حالت را ببيند قطعاً او هم گرايش پيدا كرده و تحت تأثير مربى خود قرار مى‌گيرد. «٤» ٢- ٢. آلودگى محيط اجتماعى‌ يكى از عوامل مهم تكوين و تغيير انسان شرايط مختلف محيطى اعم از زمان، مكان، و محيط اجتماعى است.
در بسيارى از موارد، دست كارى محيط و فراهم نمودن محيط تربيتى مساعد و مناسب‌