راههاى تقويت باورهاى دينى
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

راههاى تقويت باورهاى دينى - نگارش، حمید - الصفحة ٦٢

رسول خدا (ص) درباره نزول آيه مذكور، از جبرئيل سوال كردند (كه چگونه با مردم رفتار كند). جبرئيل گفت نمى‌دانم بگذار تا از خداوند عالِم بپرسم. مرتبه ديگر بر پيامبر نازل شد و گفت اى محمد (ص) خداوند مى‌فرمايد از آنها كه به تو ستم روا داشته‌اند در گذر و به آنها كه تو را محروم ساخته‌اند عطا كن و با آن‌ها كه از تو بريده‌اند بپيوند «١».
در حديث ديگرى پيامبر عفو و اغماض را بهترين اخلاق دنيا و آخرت مى‌شمارد و مى‌فرمايد:
الا ادُلُّكم عَلى‌ خَيْرِ اخْلاقِ الدُنيا وَ الآخِرَة؟ تَصِل مَنْ قَطَعَك وَ تُعْطِى مَن حَرَمَك و تَعْفُو عَمَنْ ظَلَمَك.
آيا شما را از بهترين اخلاق دنيا و آخرت آگاه نسازم: پيوند با كسى كه با تو قطع رابطه نموده احسان به كسى كه تو را محروم ساخته و گذشت از كسى كه به تو ظلم كرده است. «٢» امام سجاد (ع) مى‌فرمايد: در روز قيامت خداى تعالى اولين و آخرين را در بلندى جمع مى‌كند. سپس منادى ندا مى‌كند كجايند اهل فضل؟ پس طايفه‌اى بر مى‌خيزند. ملائكه گويند فضل شما چه چيز است؟ گويند توسل مى‌جستيم به هر كه از ما دورى مى‌كرد و عطا مى‌كرديم به هر كه ما را محروم مى‌ساخت و گذشت مى‌كرديم از هر كه به ما ظلم مى‌نمود. ملائكه گويند راست گفتيد كه اهل فضل هستيد داخل بهشت شويد «٣».
در زندگى و در خانواده بعضاً با خطاها و كوتاهى‌ها مواجه مى‌شويم كه در بعضى موارد اعراض از آنها بسيار راهگشاست. گذشت و عفو در مسائل زندگى و چالشهاى موجود مى‌تواند اعضاى خانواده را به فكر وا دارد كه چرا اين حركت از من سرزد؟ چرا من اين گونه برخورد كردم؟ بكوشم كه اين رويه برخورد و اين گونه رفتار را از خود بردارم! بسيارى از اوقات كه انسان دچار خطا مى‌شود انتظار دارد كه اعضاى خانواده از آن مسئله چشم بپوشد، در حالى كه خود نسبت به خطاهاى اعضاى خانواده اين رويكرد را ندارد. قبول كنيم اگر بدى را با برخورد خوب حل كنيم عكس‌العمل آن در زندگى به مراتب بيشتر از آن است كه بخواهيم بدى را با بدى جواب دهيم. قرآن مى‌فرمايد: