تنها به بعضى از آثار نيك خويى اشاره گرديد، صفتى كه اگر در درخت وجود آدمى به ثمر بنشيند سبب تقويت باورهاى دينى مى‌گردد. بديهى است براى دست يابى به آن نسبت به خود و خانواده بايد تدابيرى خاص انديشيد، مثلًا:
١. تمرين عملى به خوش اخلاقى، تا كم‌كم صورت ملكه به خود گيرد.
٢. داشتن پشتكار در به دست آوردن آن.
٣. بررسى زندگى پيشوايان بزرگ دين و الگوگيرى از آنان.
٤. ارتباط با افراد نيكو خصال و دورى گزيدن از كسانى كه اين صفت را ندارند.
٥. انديشيدن در آثار معنوى و مادى نيك خوئى.
نشانه‌هاى خوش خلقى:
١. گشاده رويى‌ از مهم‌ترين نشانه‌هاى نيك خويى، گشاده رويى مى‌باشد. گشاده رويى با افراد خانواده با همسر با فرزندان، اثرات بسيار خوبى در زندگى بر جا مى‌گذارد. گشاده رويى و خوش خلقى به اين معنى كه در مصاف با سختى‌ها و مشكلات انسان از كوره در نرود و با تكيه و توكل بر خداوند نگذارد، مسائل زندگى و دشوارى‌ها بر سيماى او ظاهر گردد و يا اگر نسبت به مسئله‌اى محزون گرديد نمى‌گذارد به ديگران انتقال پيدا كند. با اين نگرش و تفسير از خوش خلقى قطعاً باورهاى آدمى تقويت پيدا مى‌كند حضور خدا و عنايت‌هاى او را در همه جا و در هر حالتى مى‌بيند.
على (ع) در صفت انسان مؤمن مى‌فرمايد:
الْمُؤمِنُ بِشْرُهُ فِى وَجْهِهِ وَ حُزْنُهُ فِى قَلْبِهِ. «١» مؤمن شادى اش در چهره و اندوهش در دل اوست.
بكوشيم با گشاده رويى حلّال مشكلات زندگى باشيم، با نيك خويى توكل بر خداوند را به نمايش بگذاريم، به فرزندانمان درس ايستادگى و صبر دهيم. با اين نگرش هم باورهاى خود و هم ديگران را تحت تأثير قرار مى‌دهيم.