راههاى تقويت باورهاى دينى
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

راههاى تقويت باورهاى دينى - نگارش، حمید - الصفحة ٤٦

فرهنگى سپاه در جريان هستندكه مهم‌ترين هدف و علتِ وقوعِ انقلاب اسلامى، اين نكته اساسى بود كه سياست‌ها و خطمشى‌هاى حاكم بر جامعه ما در سال‌هاى قبل از انقلاب منطبق با ارزش‌هاى دينى نبود به گونه‌اى كه روند حاكم در سال‌هاى قبل از انقلاب، جامعه‌اى بى‌هويت را ترسيم مى‌كرد. به دليل همين شرايط بود كه شعارهاى انقلاب شكل گرفت، شعارهايى هم چون استقلال، آزادى، اتكاى به خود، بازگشت به خويشتن و احياى الگوهاى دينى، بارور شدن تفكر دينى و ... وقتى اين شعارها با عمل آميخته شد جامعه را به حركت درآورد. بى‌ترديد معرفى، اعتقاد و استمرار تاسى به معصومين و برگزيدگان دين در جهت تقويت باورهاى دينى تاكنون نقش مهمى ايفا كرده و مى‌تواند همچنان راهگشاى خوبى براى رسيدن به سعادت باشد. در اين رابطه نگاهى اجمالى به سيره نبوى خالى از لطف نمى‌باشد.
تأملى در رفتار و خلق و خوى پيامبر آنچه پيامبر اسلام (ص) را در رسالتش توفيق داد، خلق و خوى نيك و مهربانى و بردبارى و مردم دارى‌اش بود. او با مردم بر زمين مى‌نشست، بر زمين غذا مى‌خورد و بر زمين مى‌خوابيد مقام دنيايى براى خويش نمى‌شناخت. با دست خويش كفش خود را پينه مى‌زد. لباسش را مى‌دوخت و گوسفند مى‌دوشيد. كار خود را خود انجام مى‌داد. هديه مردم را مى‌پذيرفت. خشنودى و ناخشنودى اش براى خدا بود خوشرو بود. هر چه مى‌گفت نخست خود بدان عمل مى‌كرد «١».
رفتار و گفتارش از كودكى نظر مردم را جلب مى‌كرد و سالها قبل از پيامبرى او را امين مى‌خواندند. دلى پاك، فكرى درخشان و ضميرى الهى داشت. سالى يك بار به غار حرا مى‌رفت و با خدا رازها داشت و نيازها. در چهل سالگى هنگامى كه در كوه حرا به عبادت مشغول بود به مقام رسالت برانگيخته شد. آن برگزيده خداوندى دعوت خدا را با شعار توحيد آغاز كرد و مردم را با خدايى كه به انسان از خود انسان نزديك‌تر است آشنا ساخت. آرى اين منبع نور در تمام دلها چراغى برافروخت كه جان‌هاى پاك را هماره هدايتگر راه روشن توحيد باشد و چنين شد كه جان‌هاى متعدد مردمان چون پروانگان به سوى اين مشعل فروزانِ هدايت بال گشودند و دسته دسته به اسلام روى آوردند. توجه دائمى به اين ويژگى‌ها مى‌تواند روشنايى‌