آب و هيزم خانه و جارو و نظافت آن را بر عهده مى‌گرفت و همسر ايشان فاطمه زهرا (ع) آرد كردن خمير و پخت نان را انجام مى‌داد. افزون بر همكارى، حضرت على در امور خانه و مسائل مهم با فاطمه زهرا (ع) مشورت مى‌كرد و فاطمه زهرا (ع) در نهايت تواضع با ايشان همراهى مى‌نموده اين زن و مرد متعالى كه بزرگ‌ترين اولياى خدا از خانواده ايشان پديد آمده بودند درخانه كوچكى زندگى مى‌كردند كه داراى وسايل ساده، در حد مردم طبقه پايين جامعه آن روز بود. اعضاى اين خانواده عبارت بودند از حضرت على (ع) كه در قرآن جانِ پيامبر (ص) معرفى شده است، «١» فاطمه (س) كه پيامبر او را بهترين زنان جهان مى‌خواند و حسن (ع) و حسين (ع) كه در روايات سالار جوانان اهل بهشت شمرده شده‌اند. «٢» روابط عاطفى بسيار عميق بود به گونه‌اى كه فاطمه زهرا (ع) محبت خود به على را به سلمان ابراز مى‌دارد و در شرايطى به على مى‌فرمايد: «جان من فداى تو! و حافظ تو و همواره با تو خواهم بود در خوبى و راحتى و سختى و بلاها.» از آن سو على (ع) نيز عشق وافرى به همسرش فاطمه (ع) داشت به گونه‌اى كه در شهادت او مى‌گويد صبرم كم شده و توان خويشتندارى برايم نمانده! كار هميشگى‌ام اندوه و شب بيدارى است تا آنكه در دار آخرت با تو باشم. «٣» در برخورد با فرزندان و پرورش آنها نيز شيوه‌هاى رفتارى اين خانواده نمونه است. فاطمه زهرا (ع) در بر آوردن نيازهاى مادى فرزندان نهايت سعى را داشت و در بسيارى از موارد از نيازهاى خود چشم مى‌پوشيد. در مورد نيازهاى عاطفى اصل احترام و خطاب مهربانانه را رعايت و آنان را با عنوان نور چشمان و ميوه دل صدا مى‌زد. همه حركات و رفتار و حضور و غياب فرزندان را زير نظر داشت. «٤» بازى با فرزندان در اين خانواده مورد توجه بود. فاطمه (ع) و على (ع) با فرزندان كوچك خود همبازى مى‌شدند و با وجود همه مشكلات از ايجاد نشاط و شادمانى در كودكان غفلت نمى‌كردند.
ب- تقسيم كار در خانه‌ زندگى مشترك على (ع) و فاطمه (س) كامل‌ترين اسوه براى خانواده‌ها است. تقسيم كار در