راههاى تقويت باورهاى دينى
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

راههاى تقويت باورهاى دينى - نگارش، حمید - الصفحة ١٩١

ملت‌ها دارد. تا اين كه با عبرت گرفتن از عذاب‌ها و انتقام‌هاى الهى درباره ستمگران و سپاس‌گزارى از نعمت‌ها و لطف‌هاى الهى درباره نيكوكاران، انسان‌ها در ميان بيم و اميد حالتى متعادل يافته و راه تكامل و هدايت را بهتر بپيمايند.
در دوران پرشكوه انقلاب اسلامى ايران نيز روزهاى مهمى وجود دارد كه مصداق ايام اللَّه است. امام خمينى رضوان اللَّه عليه روزهايى همچون ١٥ خرداد، ١٧ شهريور، ٢٢ بهمن، و ١٢ فروردين را يوم اللَّه ناميده‌اند و به گراميداشت اين روزها سفارش نموده‌اند «١». در اين راستا شعائر مذهبى و عزادارى جايگاه خاصى دارند.
توجه به اين امور باعث مى‌شود كه زمينه‌هاى غفلت در وجود آدمى كم رنگ گردد و توجهات انسان را نسبت به باورها دو چندان كند. امام خمينى معتقد بودند كه نشر فضائل و پخش مكارم به بركت مجالس روضه مى‌باشد ايشان مى‌فرمايد:
مجالسى كه به نام روضه در بلاد شيعه به پا مى‌شود با همه نواقصى كه دارد باز هر چه دستور دينى و اخلاقى است و هر چه انتشار فضايل و پخش مكارم اخلاق است در اثر همين مجالس است. دين خدا ... در سايه اين مجالس مقدس كه اسمش عزادارى و رسمش نشر دين و احكام خداست تاكنون به پا بوده و پس از اين هم به پا خواهد بود. «٢» ... در همين مجالس كم و بيش سخنرانى‌ها مفيد و گفتگوهاى اخلاقى مى‌شود و در اثر آن توجه به معنويات پيدا مى‌شود و به واسطه آن بسيارى از مفاسد اخلاقى ريشه كن مى‌شود.
مى‌توان از ظرفيت‌ها و اجتماعات مذهبى استفاده‌هاى تبليغى نمود:
اسلام ترتيباتى داده كه هر كس خودش آرزو مى‌كند به حج برود و راه افتاده به حج مى‌رود.
خودش با اشتياق به نماز خواندن مى‌رود. بايد از اين اجتماعات به منظور تبليغات و تعليمات دينى و توسعه نهضت اعتقادى و سياسى اسلامى استفاده كنيم. «٣» ايشان حيات ملت را به همين جلسات و دستجات مى‌دانستند:
بدانيد كه حيات اين ملت به همين روضه خوانى‌ها، به همين اجتماعات و به همين دستجات است. «٤»