راههاى تقويت باورهاى دينى
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

راههاى تقويت باورهاى دينى - نگارش، حمید - الصفحة ١٩٠

از بيانات معظم له چند نكته قابل استفاده مى‌باشد.
١. استفاده از روش‌هاى برنامه‌ريزى شده: هر چقدر برنامه‌ها اصولى و متناسب با نيازها و سطح مخاطب باشد بهره‌ورى آن بيشتر خواهد در غير اين صورت كارآيى ندارد.
٢. استفاده از شيوه‌هاى ابتكارى: امروز در عرصه آموزش روزبه‌روز تحول صورت مى‌گيرد و مسئولان عقيدتى سپاه بايد بكوشند متناسب با نيازها از جديدترين شيوه‌ها استفاده كنند تا آثار آن بيشتر باشد.
٣. عمق بخشى به معنويت و معرفت سپاهيان: ايشان يكى از وظايف مهم واحدهاى عقيدتى سياسى را عمق بخشى به معنويت و آگاهى و معرفت اسلامى در سپاه مى‌دانند. اين مسئوليت خطير مى‌طلبد كه مبادى ذى‌ربط از متخصصان و صاحب نظران در اين راستا استفاده كنند. به نظر مى‌رسد به تحولى بنيادى در سبك، اجرا و محتواى برنامه‌هاى آموزش‌هاى عقيدتى، سياسى در سپاه، در جهت كارآمدى بيشتر نياز باشد.
٨. توجه بيشتر به ايام اللَّه، شعائر مذهبى، عزادارى‌ها و ...
وَذَكِّرْهُم بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ (ابراهيم: ٥)
و روزهاى خدا را براى آنان به ياد آور، همانا در اين (يادآورى) براى هر شكيباى سپاسگزارى نشانه‌هاست.
ايام اللَّه يا روزهاى الهى، روزهايى است كه حوادث مهمى در آن‌ها از سوى خداوند متعال درباره امت‌ها روى داده و آنان را رهايى بخشيده يا به هلاكت رسانده است «١». نسبت دادن روزهايى مخصوص به خداى تعالى با اين كه همه روزها از آن خداست، اشاره به زمان‌هاى سرنوشت‌ساز و مهم زندگى انسان هاست. در رواياتى كه از ائمه معصومين به ما رسيده ايام اللَّه به روزهاى گوناگونى تفسير شده است مانند روز قيام حضرت مهدى (عج) روز رجعت، روز قيامت، روز مرگ و ... همه اين‌ها بيان نمونه‌هايى روشن از ايام اللَّه است. يادآورى روزهاى بزرگ اعم از روزهاى پيروزى، يا روزهاى سخت نقش مؤثرى در بيدارى و هشيارى‌