ز. عزت:
از منظر قرآن عزت و سربلندى راستين از آن خداوند، رسول و مومنان است.
وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ (منافقون: ٨)
عزت مخصوص خدا و رسول او و مومنان است.
ح. هدايت و فراست:
از نشانه‌هاى آشكار ايمان هدايت و فراست است كه خداوند ارزانى مى‌كند:
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُم بِإِيمَانِهِمْ و ... (يونس: ٩)
كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام داده پروردگارشان آنها را در پرتو ايمانشان هدايت مى‌كند و البته پيامدهاى ديگر ايمان، مسئوليت‌پذيرى، دل نبستن به دنيا، سلامت جسم و جان، خوش بينى به جهان هستى، هدفدارى و ... است. «١» ٢. دوام بصيرت‌ اهل بصيرت داراى ويژگيهايى هستند و اگر سخنى بيان مى‌دارند و تصميمى را اتخاذ مى‌كنند بر اساس فكر، آگاهى و بينش و تحليل است. اين آگاهى، اين تامل، اين درايت كمك مى‌كند تا انسان بتواند مسير كمال و حق را انتخاب كرده و در برابر لغزش‌ها مقاومت كند. بصيرت به معنى روشن‌بينى و روشن‌دلى است. روشن‌بينى كه برگرفته از چشم دل و باطن مى‌باشد. يعنى قطب‌نماى حركت آنها در زندگى حق است و بر اساس آن همه موضع‌گيرى‌ها را اتخاذ مى‌كنند. «٢» آنچه كه در اين رابطه اهميت دارد استمرار اين روشن‌بينى است. استمرارى كه دست انسان را در همه زمان بگيرد تا از محوريت حق دور نشود. امام چهارم (ع) در فرازى مى‌فرمايد:
وَ لاتَبتَلِينّى بِالكَسَلِ عَن عِبادِتِكَ وَ لَا العَمى عَن سَبِيلِك «٣» بارالها! مرا در عبادت و بندگيت به تسامح و بى‌رغبتى مبتلا منما. در پيمودن صراط مستقيمت مرا گرفتار نابينايى قرار مده.