شخصيتى فرد در آن تكوين مى‌يابد. امروزه جوانان ما به اميد بهروزى و شادكامى، زمان فراغت را به تناسب موقعيت و امكانات شخصى پوشش مى‌دهند ولى غالباً از ارزش تربيتى و فرهنگى آن غفلت مى‌ورزند. و فقدان سياست روشن، منسجم و مدون در خصوص تجربه زندگى جوانان در اوقات فراغت نيز آشفتگى‌ها را تشديد و اعمال سليقه‌ها را تثبيت مى‌نمايد به گونه‌اى كه غالب فعاليتهاى فراغتى جوانان فاقد هرگونه غايت دينى و سازندگى فكرى است. به همين جهت اقدام پدران و مادران در جهت‌دهى اوقات فراغت نقش بسيار سازنده‌اى مى‌تواند داشته باشد. اين مسئوليت مهم در فضاى شهرك‌هاى مسكونى و با توجه به اقتضائات شغلى نظاميان اهميت بيشترى مى‌يابد.
بعد از نهاد خانواده اين مسئولين فرهنگى، بخصوص مسئولين فرهنگى شهركها هستند كه بايستى براى اوقات فراغت جوانان و نوجوانان و نحوه استفاده آنان از اوقات فراغت برنامه‌ريزى كنند. مسئولان فرهنگى ما بايد بپذيرند كه در دهكده جهانى امروز توليد وسيع و گسترده محصولات فرهنگى خصوصاً رسانه‌هاى تصويرى، حجم عظيمى از وقت آزاد و فرصت زندگى جوانان را به خود اختصاص داده است. از طرفى ديگر در نتيجه افزايش اوقات فراغت نوعى اخلاق سرگرمى بروز نموده كه هدفمندى و معناى زندگى را تخفيف و بحران هويت را تشديد كرده است. بايد بپذيريم كه فراغت م راههاى تقويت باورهاى دينى ١٧١ ٢. دوام بصيرت ص : ١٧٠ ى‌تواند نقش نيرومند و در عين حال دوگانه در تحول سطح فرهنگى جوامع داشته باشد. بدين معنى كه مى‌تواند در ارتباط با نيازهاى فكرى و عملى انسان عامل سازگارى يا ناسازگارى اجتماعى و پيشرفت يا واپس‌ماندگى فرهنگى باشد.
آرى، فعاليتهاى فراغتى مى‌تواند به كاركردهاى مختلف استراحت، تفريح و رشد شخصيت از چشم‌اندازِ شكفتگى استعدادهاى فرد در انجام وظايف شغلى، خانوادگى و اجتماعى پاسخ گويد.