ج. فقدان حضور مستمر پدران در خانواده:
تعداد زيادى از نيروهاى نظامى، از جمله پاسداران، به دليل ماموريت‌هاى متعدد كه بعضاً غيرقابل پيش‌بينى مى‌باشد كمتر در خانه حضور دارند. به همين جهت ارتباط عاطفى و تربيتى پدران در شكل‌گيرى شخصيت فرزندان نقش كمى را در برمى‌گيرد.
در اين سنين است كه از طريق ارتباط صحيح مى‌توان زمينه‌هاى رشد و استعدادهاى آنان را مهيا كرد و آموزه‌هاى دينى را با زبانى ساده به آنان تفهيم نمود. هم‌چنين نياز به حمايت هدايت و نظارت مستمر در اين سن نسبت به گذشته براى فرزندان چند برابر مى‌شود. رشد فكرى و اتكاى به خود و خداوند، در دوران نوجوانى و جوانى شكل مى‌گيرد. اينها همه در پرتو ارتباط صحيح و مستمر پدران و مادران با فرزندان شكل مى‌گيرد. اين ارتباطهاى مستمر ايجادكننده مهر و محبت و برطرف كننده حقارت است. هم چنين برقرار كننده امنيت خاطر و برطرف كننده پريشانى و اضطراب و سرانجام سبب شكل‌گيرى هويت دينى فرزندان مى‌شود. بايد پدران به اين جايگاه ويژه خود توجه كرده و شرايطى را مهيا سازند تا در پرتو آن كمبودهاى عدم حضور آنان در خانواده برطرف گردد. اگر اين كمبود، پوشش پيدا نكند آن وقت تاثيرپذيرى از شرايط محيط، از همسالان، از بيگانگان شرايطى جديد براى فرزندان مهيا مى‌نمايد كه قابل مقايسه با روند عادى و انتظارات پدر و مادر نمى‌باشد.
د. عدم بهره‌گيرى صحيح از اوقات فراغت‌ از ديگر مشكلات اين نوع شهرك‌هاى مسكونى، نبود امكانات تفريحى مناسب با نيازهاى خانواده‌ها است. در بدو تاسيس اين نوع شهرك‌ها متاسفانه به اين امر مهم و كليدى يا توجه نشده و يا كمتر شده، كه اين خود مشكلات عديده‌اى را ايجاد كرده است. فرزندان عزيزان سپاهى به جهت دارا بودن سوابق جبهه و جنگ پدران، زمينه معاف شدن و كسرى خدمت براى آنها بسيار هموارتر مى‌باشد. از طرفى ديگر براى اين فرزندان زمينه‌هاى اشتغال و ازدواج فراهم نمى‌باشد. اين عوامل سبب مى‌گردد كه جوانان و نوجوانان در اين نوع شهرك‌ها بعضاً و احتمالًا مخل امنيت روانى مردم محل گردند و مشكلات خاصى را به وجود آورند. از طرف ديگر نهاد خانواده اولين كانونى است كه بايد براى فرزندان برنامه فراغتى داشته باشد زيرا شالوده اجتماع و هسته بنيادى جامعه انسانى محسوب مى‌شود و نخستين ابعاد شخصيتى ابعاد