راههاى تقويت باورهاى دينى - نگارش، حمید - الصفحة ١٥٥
وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْماً وَعُلُوّاً. (نمل: ١٤)
با آن كه دلهايشان بدان يقين داشت از روى ظلم و تكبر آن را انكار كردند.
با اين تامل روشن مىشود كه يكى از آسيبهاى باورهاى دينى را بايد در رفتار و كردار و كارهاى ناشايست و خلاصه بايد در گناهان آدمى جست. ذكر اين نكته ضرورى است كه همانگونه كه انجام معاصى و گناه نمىگذارد انسان به طرف خدا گام بردارد و مانعى در راه گرايش به دين و ديندارى است، براى كسانى كه متدين به مذهب و دين هستند نيز اين خطر وجود دارد كه اگر مرتكب گناه و كبائر شوند به تدريج به ورطه بىدينى و دين ستيزى كشانده مىشوند كه اين مطلب از آيات قرآن استفاده مىشود. قرآن مىفرمايد:
ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاءُوا السُّوءى أَن كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِئُونَ (روم: ١٠)
سپس سرانجام كسانى كه اعمال بد مرتكب شدند، به جايى رسيد كه آيات خدا را تكذيب كردند و آن را به سخريه گرفتند.
آرى گناه، آلودگى و كارهاى ناشايست همچون بيمارى خوره به جان انسان مىافتد و روح ايمان آدمى را مىخورد و از بين مىبرد و كار به جائى مىرسد كه سر از تكذيب آيات الهى درمىآورد و از آن هم فراتر مىرود و او را به استهزاء و سخريه پيامبران و آيات الهى وامىدارد و به مرحلهاى مىرسد كه ديگر هيچ وعظ و اندرز و انذارى موثر نمىشود. با نگاهى به صفحات تاريخ زندگى بسيارى از انسانهاى گنهكار نشان مىدهد كه آنها در آغاز كار چنين نبودند حداقل نور ضعيفى از ايمان و باورهاى دينى بر قلب و دل آنها مىتابيد، ولى ارتكاب گناهان پىدرپى سبب شد كه روزبهروز از ايمان و باورهاى دينى فاصله بگيرند.
٤. آسيبهاى احتمالى شهركهاى مسكونى قسمت زيادى از خانوادههاى پاسداران امروز در شهركهاى مسكونى نظاميان سكنى گزيدهاند.
به همين جهت و براى بيان مشكلات و آسيبهاى احتمالى كه دامنگير آنان مىباشد، سراغ بررسى شهركهاى مسكونى رفتهايم. اين قسمت از نوشتار مىكوشد بعضى از مشكلات احتمالى خانوادههاى پاسداران را كه در اين شهركها قرار دارند اشاره نمايد:
با شروع انقلاب اسلامى و ورود سپاه در جهت حفظ و حراست از دستاوردهاى آن مسئله ساخت شهركهاى مسكونى و حل مشكلات اقتصادى و فرهنگى پاسداران در دستور كار سپاه