معنويت و راز و نياز با خدا و ارتباط دل‌ها با خداى متعال و هدف را خدا قرار دادن و فريب ظواهر را نخوردن و دلبستگى به زر و زيور و ذخاير دنيا پيدا نكردن، همه اين‌هاست كه يك مجموعه مومن و يك فئه مومنه را به وجود مى‌آورد و آن وقت «كم من فئة قليله غلبت فئة كثيره باذن اللَّه». قليل هم كه باشيد به واسطه آن جنبه معنوى زيادها را در مقابل خودتان مجبور به هزيمت مى‌كنيد و همين معنويت بود كه بسيج را در ميدان‌هاى نبرد آنچنان بى‌تاب و عشق مى‌كرد و جوان‌ها را مى‌كشاند به شوق جبهه و وقتى مى‌آمدند جبهه، از جبهه دل نمى‌كندند. «١» ٢- ٣. ضعف بصيرت‌ بصيرت و آگاهى نيروهاى نظامى نقش برجسته‌اى را در پيروزى ايفا مى‌كند، زيرا هر شخص يا گروهى چنانچه به اهميت معنوى، سياسى و اجتماعى كارى كه مى‌خواهد انجام دهد واقف باشد و سپس وارد كار شود به طور مسلم در به ثمر رساندن آن از هيچ تلاش و كوششى دريغ نمى‌كند. برعكس كسانى كه آگاهى كامل ندارند پيوسته در حال سرگردانى همراه بانگرانى و اضطراب به سر مى‌برند كه با اين حالت به سختى مى‌توان به اهداف مورد نظر دست يافت.
على (ع) مى‌فرمايد:
انَّ القِتالَ لَيسَ بِالكِثرَةِ بَل بِالبَصيرَةِ «٢» همانا نبرد بافزونى نيرونيست، بلكه با بصيرت و بينش كامل است.
بدين رو فرماندهان ارتش‌ها و نيروهاى نظامى جهان همواره سعى مى‌كنند قبل از هرگونه اقدام نظامى، نيروهاى عمل كننده را توجيه كرده و آگاهى‌هاى لازم را به آنها ارائه دهند كه به طور معمول با تشكيل جلسات توجيهى كلاس، سخنرانى، پاسخ به سوالات و غيره صورت مى‌گيرد.
قرآن كريم براى بصيرت و آگاهى اهميت فراوانى قائل شده، و ناآگاهى را سبب شكست دانسته مى‌فرمايد:
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِن يَكُن مِنكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِاْئَتَيْنِ وَ إِن يَكُن مِنكُمْ مِاْئَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفاً مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَايَفْقَهُونَ (انفال: ٦٥)