مقدمه‌ ويژگى شاخص و مهم انقلاب اسلامى كه باعث برترى آن از ديگر انقلاب‌ها شده همانا هويت دينى و رسالت فرهنگى آن است. اين انقلاب الهى، براى پيشبرد رسالت‌هاى خود با ارائه مدل عينى و عملى از يك نظام سياسى و اجتماعىِ مبتنى بر ارزش‌هاى الهى، از يك سو مدعيان دروغين انديشه و فرهنگ را به چالش فراخواند و از سوى ديگر چون بارقه‌اى اميد بخش در ظلمتكده بى‌هويتى و بى‌فرهنگى، شيفتگان و دلباختگان پارسايى و معنويت را نويد آزادى و رهايى داد. بدين ترتيب يك بار ديگر رويارويى هميشگى حق و باطل در نقطه‌اى از تاريخ و در منطقه‌اى بسيار مهم و ژئوپوليتيكى به اوج رسيد و در نبردى نابرابر، ايمان و باورهاى دينى، مخوف‌ترين تجهيزات نظامى و كشتار جمعى را به هيچ انگاشت تا جهانيان بزرگ‌ترين معجزه قرن را در انفجار نور با شگفتى و حيرت به نظاره بنشينند.
آرى انقلاب اسلامى به پيروزى رسيد و استكبار جهانى براى نابودى آن از هيچ كوششى فروگذار نكرد. اما با سدى عظيم از حماسه و ايثار و فداكارى و از خودگذشتگى، عشق و ايمان و ... روبرو شد. بدين گونه بود كه بيگانگان دريافتند رمز پيدايى و پايايى انقلاب، همان شاخص‌هاى روشن و بى‌بديل فرهنگى و دينى است كه آهنين و نفوذناپذير، تمامى توطئه‌ها و ترفندهاى ويرانگر و شيطانى آنهارا با شكست مواجه ساخته است. آنان در تحليل‌هاى خود بدين نتيجه رسيده‌اند كه تنها راه مبارزه با نظام اسلامى، همانا مبارزه فرهنگى و اتخاذ استراتژى فرهنگى است. اين استراتژى با ايجاد ترديدهاى فرهنگى مى‌كوشد باورهاى دينى را در معرض آماج حملات خود قرار دهد. بى‌ترديد اين حملات علاوه بر مردم، متوجه سپاه‌