راههاى تقويت باورهاى دينى - نگارش، حمید - الصفحة ١٠٤
چرا هوى پرستى مانع درك حقيقت نباشد در حالى كه علاقه افراطى به چيزى تمام وجود آدمى را به خود جلب مىكند و ديگر به غير آن نمىانديشد.
اين حديث پيامبر اكرم (ص) مؤيد اين نكته است كه فرمود:
حُبُّكَ لِلشَىءِ يُعْمِى وَ يُصِمّ «١» علاقه تو به چيزى چشم را كور و گوش را كر مىكند.
اميرالبيان على (ع) نيز در نهج البلاغه مىفرمايد:
امَا اتِّباعُ الْهَوى فَيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ «٢» اما پيروى از هوى انسان را از حق باز مىدارد.
قرآن هم پيروى از نفس و هواپرستى را گمراهى مىداند و مىفرمايد:
)
پيروى هواى نفس نكن، كه تو را از راه خدا گمراه مىكند.
بديهى است براى ترك اين حالت نفسانى راهكارهايى انديشيده شده است. بيان سرگذشت و عاقبت شوم كسانى كه از هواهاى نفسانى خود پيروى كردهاند، عبرتهاى خوبى براى مخاطبان به همراه خواهد داشت. هم چنين تبيين جايگاه انسانى افراد و اهميت خودشناسى كه تا حدود زيادى از افراط گرى در اين رابطه جلوگيرى خواهد نمود. هم چنين توجه به توصيهها و نصايح اولياء دين و بزرگان در خصوص اجتناب از هوى پرستى مىتواند بسيار سازنده و مفيد باشد.
٨- ٢. اصرار بر روش گذشتگان پافشارى مردم بر باورهاى غلط پيشينيان همواره به عنوان يك مانع بزرگ در پذيرش دين حق بوده است. قرآن درباره مشركان عرب مىفرمايد:
وَ إِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا ... قَالُوا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا (مائده: ١٠٤)
هنگامى كه به آنهاگفته مىشود به سوى آنچه خدا نازل كرده ... بياييد، مىگويند آنچه از پدران خود يافتهايم ما را بس است!