اين روحيه توكّل بر خدا، هم در آغاز بيرون آمدن از مدينه، در وصيت نامه‌اش به محمد حنفيّه به چشم مى خورد، هم در واپسين لحظات حيات در قتلگاه. توكّلى در مبدأ و نهايت در طول اين راه و در اوج شدايد و بحران‌هاى پيش آمده ... در عين حال همه مقدّمات لازم و تمهيدات شايسته را نيز در جريان نهضت فراهم ساخته بود، تا توكّلش جداى از عمل و استفاده از امكانات در راه هدف نباشد؛ و كه اين است مفهوم راستين توكّل!
در انقلاب اسلامى ايران، و سال‌هاى دفاع مقدّس، درس توكّلى كه ازنهضت عاشورا آموخته بوديم، به كار بستيم و پشتيبان و پشتوانه خود را فقط خدا مى دانستيم، نه گروه‌هاى سياسى يا ذخاير زيرزمينى يا سلاح‌هاى موجود. حضرت امام قدس سره منادى اين توكّل خالصانه بر خدا و زبان امّت متوكّل بود كه مى‌فرمود:
اگر ما يك روز اتكاى خودمان را از خدا برداشتيم‌و روى نفت گذاشتيم، ياروى سلاح گذاشتيم، بدانيد كه آن روز، روزى است كه ما روبه شكست خواهيم رفت. «١»
و درجاى ديگر فرمود:
در همه كارها اتّكال به خدا كنيد، قدرت‌ها در مقابل قدرت خدا هيچ است ... اتكال به خدا بكنيد، غلبه به هر چيزى مى‌كنيد. پيغمبر اسلام با آنكه يك نفر بوددر مقابل همه دشمن‌ها با اتّكال به خدا غلبه كرد بر همه ... براى اينكه اتّكالش به خدا بود؛ جبرئيل امين پشت سرش بود. شما هم اتكال به خدا كنيد تا جبرئيل امين پشت سر