هر چه اين مسأله، دشوارتر و پرمخاطره‌تر باشد، پاداش زيارت هم به اندازه آن هراس است. هر كس در راه زيارت حسين عليه السلام به خطر و هراس افتد، خداوند او را از ترس و وحشت در روز قيامت، ايمن مى‌سازد.
و در حديثى فرمود: «ايتُوا قَبْرَ الْحُسَيْنِ كُلَّ سَنَةٍ مَرَّةً» «١»
، سالى يك بار به زيارت قبر امام حسين عليه السلام برويد.
زيارت كربلا ازآنجاكه منشأ حركت و نهضت و تجمّع هواداران انقلابى اهل‌بيت عليهم السلام بود، پيوسته محدود و ممنوع بود و زائران، آرامش و آزادى كامل نداشتند. پس از قيام زيد بن على در كوفه و شهادتش در سال ١٢١ هجرى منع و مراقبت نسبت به زيارت كربلا بيشتر شد و هشام بن عبدالملك، مأمورانى براى كنترل رفت و آمدها بر آنجا گماشت. «٢» در زمان هارون‌الرشيد و متوكّل بارها قبر حسين بن على عليه السلام را تخريب و زيارت را ممنوع كردند. حتى در زمان هارون، درختِ سدرى را كه در آن حوالى، نشانه قبر حسين عليه السلام بود، قطع كردند، تا مردم جاى قبر را گم كنند و ديگر آنجا تجمّع نكنند. «٣»
به دستور متوكّل، هفده بار قبر امام حسين عليه السلام را خراب كردند. «٤» ولى سختگيرى هاى مدام خلفا هرگز نتوانست رابطه مردم را با قبر الهام بخش حسين بن على عليه السلام قطع كند. مأموران و واليان به متوكّل خبر مى‌دادند كه مردم در سرزمين نينوا براى زيارت قبر حسين عليه السلام جمع مى‌شوند و از اين‌